Hellas Alive Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

ἀρέσκω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀρέσκω

Structure: ἀρέσκ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: A)/rw

Sense

to make good, make up, to make amends, will we make up among ourselves
to appease, conciliate
to please, satisfy, flatter
to be pleased, satisfied with
the resolution
grateful, acceptable

Conjugation

Present tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἀρέσκω	ἀρέσκεις	ἀρέσκει
	Dual		ἀρέσκετον	ἀρέσκετον
	Plural	ἀρέσκομεν	ἀρέσκετε	ἀρέσκουσιν*
Subjunctive	Singular	ἀρέσκω	ἀρέσκῃς	ἀρέσκῃ
	Dual		ἀρέσκητον	ἀρέσκητον
	Plural	ἀρέσκωμεν	ἀρέσκητε	ἀρέσκωσιν*
Optative	Singular	ἀρέσκοιμι	ἀρέσκοις	ἀρέσκοι
	Dual		ἀρέσκοιτον	ἀρεσκοίτην
	Plural	ἀρέσκοιμεν	ἀρέσκοιτε	ἀρέσκοιεν
Imperative	Singular		ά̓ρεσκε	ἀρεσκέτω
	Dual		ἀρέσκετον	ἀρεσκέτων
	Plural		ἀρέσκετε	ἀρεσκόντων, ἀρεσκέτωσαν
Infinitive		ἀρέσκειν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		ἀρεσκων ἀρεσκοντος	ἀρεσκουσα ἀρεσκουσης	ἀρεσκον ἀρεσκοντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἀρέσκομαι	ἀρέσκει, ἀρέσκῃ	ἀρέσκεται
	Dual		ἀρέσκεσθον	ἀρέσκεσθον
	Plural	ἀρεσκόμεθα	ἀρέσκεσθε	ἀρέσκονται
Subjunctive	Singular	ἀρέσκωμαι	ἀρέσκῃ	ἀρέσκηται
	Dual		ἀρέσκησθον	ἀρέσκησθον
	Plural	ἀρεσκώμεθα	ἀρέσκησθε	ἀρέσκωνται
Optative	Singular	ἀρεσκοίμην	ἀρέσκοιο	ἀρέσκοιτο
	Dual		ἀρέσκοισθον	ἀρεσκοίσθην
	Plural	ἀρεσκοίμεθα	ἀρέσκοισθε	ἀρέσκοιντο
Imperative	Singular		ἀρέσκου	ἀρεσκέσθω
	Dual		ἀρέσκεσθον	ἀρεσκέσθων
	Plural		ἀρέσκεσθε	ἀρεσκέσθων, ἀρεσκέσθωσαν
Infinitive		ἀρέσκεσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		ἀρεσκομενος ἀρεσκομενου	ἀρεσκομενη ἀρεσκομενης	ἀρεσκομενον ἀρεσκομενου

Imperfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ή̓ρεσκον	ή̓ρεσκες	ή̓ρεσκεν*
	Dual		ή̓ρεσκετον	ἠρε͂σκετην
	Plural	ἠρέσκομεν	ή̓ρεσκετε	ή̓ρεσκον
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἠρεσκόμην	ἠρέσκου	ή̓ρεσκετο
	Dual		ή̓ρεσκεσθον	ἠρε͂σκεσθην
	Plural	ἠρεσκόμεθα	ή̓ρεσκεσθε	ἠρέσκοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

οὐκοῦν μηδὲ ἐκεῖνο ὑμᾶσ ἔρωμαι, σέ τε καὶ τὴν Πρόνοιαν καὶ τὴν Εἱμαρμένην, τί δήποτε Φωκίων μὲν ὁ χρηστὸσ ἐν τοσαύτῃ πενίᾳ καὶ σπάνει τῶν ἀναγκαίων ἀπέθανε καὶ Ἀριστείδησ πρὸ αὐτοῦ, Καλλίασ δὲ καὶ Ἀλκιβιάδησ, ἀκόλαστα μειράκια, ὑπερεπλούτουν καὶ Μειδίασ ὁ ὑβριστὴσ καὶ Χάροψ ὁ Αἰγινήτησ, κίναιδοσ ἄνθρωποσ, τὴν μητέρα λιμῷ ἀπεκτονώσ, καὶ πάλιν Σωκράτησ μὲν παρεδόθη τοῖσ ἕνδεκα, Μέλητοσ δὲ οὐ παρεδόθη, καὶ Σαρδανάπαλλοσ μὲν ἐβασίλευε θῆλυσ ὤν, Γώχησ δὲ ἀνὴρ ἐνάρετοσ ἀνεσκολοπίσθη πρὸσ αὐτοῦ, διότι μὴ ἠρέσκετο τοῖσ γιγνομένοισ· (Lucian, Juppiter confuatus, (no name) 16:6)
οὐκ ἠρέσκετο δὲ τοῖσ λεχθεῖσιν τὸ πλῆθοσ καὶ πάντωσ ἂν εἰσ στάσιν ἐχώρησαν, εἰ μὴ τὴν σύνοδον διέλυσεν ἐπελθοῦσα ἕκτη ὡρ́α, καθ’ ἣν τοῖσ σάββασιν ἀριστοποιεῖσθαι νόμιμόν ἐστιν ἡμῖν, καὶ οἱ περὶ τὸν Ιὠνάθην εἰσ τὴν ἐπιοῦσαν ὑπερθέμενοι τὴν βουλὴν ἀπῄεσαν ἄπρακτοι. (Flavius Josephus, 333:2)
Ἀσκληπιάδησ δὴ τό τε τῆσ εἰρημένησ αἰτίασ ἀπίθανον ὑπιδόμενοσ καὶ μηδεμίαν ἄλλην ἐφ’ οἷσ ὑπέθετο στοιχείοισ ἐξευρίσκων πιθανὴν ἐπὶ τὸ μηδ’ ὅλωσ ἕλκεσθαι λέγειν ὑπὸ μηδενὸσ μηδὲν ἀναισχυντήσασ ἐτράπετο, δέον, εἰ μήθ’ οἷσ Ἐπίκουροσ εἶπεν ἠρέσκετο μήτ’ ἄλλα βελτίω λέγειν εἶχεν, ἀποστῆναι τῶν ὑποθέσεων καὶ τήν τε φύσιν εἰπεῖν τεχνικὴν καὶ τὴν οὐσίαν τῶν ὄντων ἑνουμένην τε πρὸσ ἑαυτὴν ἀεὶ καὶ ἀλλοιουμένην ὑπὸ τῶν ἑαυτῆσ μορίων εἰσ ἄλληλα δρώντων τε καὶ πασχόντων. (Galen, On the Natural Faculties., , section 1411)
Ἄππιοσ μὲν οὖν Κλαύδιοσ, ὑπὲρ οὗ καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι μισοδημότατοσ ἦν τῶν πατρικίων καὶ οὐδέποτε ταῖσ πρὸσ τὸ δημοτικὸν ἠρέσκετο διαλλαγαῖσ, οὐκ εἰά γενέσθαι τὸ προβούλευμα τοιούτοισ λόγοισ χρώμενοσ. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 47 3:2)
ἀμφὶ δὲ αὐτῷ Καίσαρι στρατιωτικὸν μὲν οὐκ ἦν, οὐ γὰρ δορυφόροισ ἠρέσκετο, ἡ δὲ τῆσ ἡγεμονίασ ὑπηρεσία μόνη καὶ αἱ πλέονεσ ἀρχαὶ καὶ πολὺσ ὅμιλοσ ἄλλοσ ἀστῶν καὶ ξένων καὶ πολὺσ θεράπων καὶ ἐξελεύθεροσ αὐτὸν ἐπὶ τὸ βουλευτήριον ἐκ τῆσ οἰκίασ παρεπεπόμφεισαν, ὧν ἀθρόωσ διαφυγόντων τρεῖσ θεράποντεσ μόνοι παρέμειναν, οἳ τὸ σῶμα ἐσ τὸ φορεῖον ἐνθέμενοι διεκόμισαν οἴκαδε ἀνωμάλωσ, οἱᾶ τρεῖσ, τὸν πρὸ ὀλίγου γῆσ καὶ θαλάττησ προστάτην. (Appian, The Civil Wars, book 2, chapter 17 1:7)

Synonyms

to appease
- ἱλάσκομαι (I appease, conciliate; I expiate)
to please
- συναρέσκω (to please or satisfy together)
to be pleased
- συναρέσκω (to please or satisfy together)
- ἀρκέω ( I am satisfied with)
- προσσαίνω (to please)
the resolution
- ληματιάω (to be high-spirited, resolute)
grateful
- ἀποδέχομαι (to accept from, to accept)

ἄρεσκος (pleasing)
φιλοθέωρος ()
φιλόθεος (loving God)
ἰᾱτρεύω (I medically treat)
μισοπόνηρος (hating knaves)
προαιρετέος (one must choose)
φιλόφιλος (loving one's friends)
εὐηθικός (good-natured)
φίλαυτος (loving oneself)
ἐπαινετέος (one must praise)
ἀξιέραστος (worthy of love)
μεταδοτέος (one must give a share)
σχολαστικός (enjoying leisure)
ἐξαμαρτάνω (to err from the mark)
παρασκευαστέος (one must prepare or provide)
εὔχαρις (pleasing)
εὐδαιμονικός (conducive to happiness)
δεισιδαίμων (superstitious)
ἀπαράβατος (not passing over to)
ἄκομψος (unadorned)
πανευδαίμων (quite happy)
ὑπερόπτης (a contemner)
τεχνίον ()
μικρολόγος (reckoning trifles)
ἀρχικός (of or for rule)
πειθαρχικός (obeying readily)
εὐποιητικός (beneficent)
πολυμαθία (much-learning)
ἐπιλήσμων (apt to forget)
εἰσηγητής (one who brings in)

Derived

ἀπαρέσκω (to be disagreeable to, to shew displeasure)
ἐξαρέσκομαι (to make oneself acceptable, to win over)
συναρέσκω (to please or satisfy together, am content also)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

ἀρέσκω

Sense

Conjugation

Present tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to appease

to please

to be pleased

the resolution

grateful

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language English 한국어

ἀρέσκω

Sense

Conjugation

Present tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to appease

to please

to be pleased

the resolution

grateful

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어