Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀνήκω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἀνήκω

Structure: ἀν (Prefix) + ή̔κ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to have come up to, reach up to, reaching up, to reach up
  2. amounts, have gone as far as, it has come to, has become
  3. to appertain, be fit or proper, what is fit and proper

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀνήκω ἀνήκεις ἀνήκει
Dual ἀνήκετον ἀνήκετον
Plural ἀνήκομεν ἀνήκετε ἀνήκουσιν*
SubjunctiveSingular ἀνήκω ἀνήκῃς ἀνήκῃ
Dual ἀνήκητον ἀνήκητον
Plural ἀνήκωμεν ἀνήκητε ἀνήκωσιν*
OptativeSingular ἀνήκοιμι ἀνήκοις ἀνήκοι
Dual ἀνήκοιτον ἀνηκοίτην
Plural ἀνήκοιμεν ἀνήκοιτε ἀνήκοιεν
ImperativeSingular ἀνήκε ἀνηκέτω
Dual ἀνήκετον ἀνηκέτων
Plural ἀνήκετε ἀνηκόντων, ἀνηκέτωσαν
Infinitive ἀνήκειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀνηκων ἀνηκοντος ἀνηκουσα ἀνηκουσης ἀνηκον ἀνηκοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀνήκομαι ἀνήκει, ἀνήκῃ ἀνήκεται
Dual ἀνήκεσθον ἀνήκεσθον
Plural ἀνηκόμεθα ἀνήκεσθε ἀνήκονται
SubjunctiveSingular ἀνήκωμαι ἀνήκῃ ἀνήκηται
Dual ἀνήκησθον ἀνήκησθον
Plural ἀνηκώμεθα ἀνήκησθε ἀνήκωνται
OptativeSingular ἀνηκοίμην ἀνήκοιο ἀνήκοιτο
Dual ἀνήκοισθον ἀνηκοίσθην
Plural ἀνηκοίμεθα ἀνήκοισθε ἀνήκοιντο
ImperativeSingular ἀνήκου ἀνηκέσθω
Dual ἀνήκεσθον ἀνηκέσθων
Plural ἀνήκεσθε ἀνηκέσθων, ἀνηκέσθωσαν
Infinitive ἀνήκεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀνηκομενος ἀνηκομενου ἀνηκομενη ἀνηκομενης ἀνηκομενον ἀνηκομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ ἐπὶ τούτοισ πεντακισχιλίουσ σίκλουσ ἀργυρίου, οὓσ ἐλάμβανον ἀπὸ τῶν χρειῶν τοῦ ἁγίου ἀπὸ τοῦ λόγου κατ̓ ἐνιαυτόν, καὶ ταῦτα ἀφίεται διὰ τὸ ἀνήκειν αὐτὰ τοῖσ ἱερεῦσι τοῖσ λειτουργοῦσι. (Septuagint, Liber Maccabees I 10:42)
  • τὸ δὲ πατρῷον γένοσ οἱ διὰ τὸν Καίσαροσ φόνον ἔχθραν τινὰ καὶ δυσμένειαν ἀποδεικνύμενοι πρὸσ Βροῦτον οὔ φασιν εἰσ τὸν ἐκβαλόντα Ταρκυνίουσ ἀνήκειν οὐδὲν γὰρ ἐκείνῳ λειφθῆναι γένοσ ἀνελόντι τοὺσ υἱούσ, ἀλλὰ δημότην τοῦτον, οἰκονόμου υἱὸν ὄντα Βρούτου, ἄρτι καὶ πρῴην εἰσ ἄρχοντα προελθεῖν. (Plutarch, Brutus, chapter 1 4:2)
  • παρεκτεινούσησ δ’ αὐτῆσ παρὰ τὴν Εὐρώπην λοξῆσ, τὸ μὲν ἐλάχιστον ἀπὸ τῆσ ἠπείρου διεστηκὸσ ἀκρωτήριον, ὃ καλοῦσι Κάντιον, φασὶν ἀπέχειν ἀπὸ τῆσ γῆσ σταδίουσ ὡσ ἑκατόν, καθ’ ὃν τόπον ἡ θάλαττα ποιεῖται τὸν ἔκρουν, τὸ δ’ ἕτερον ἀκρωτήριον τὸ καλούμενον Βελέριον ἀπέχειν λέγεται τῆσ ἠπείρου πλοῦν ἡμερῶν τεττάρων, τὸ δ’ ὑπολειπόμενον ἀνήκειν μὲν ἱστοροῦσιν εἰσ τὸ πέλαγοσ, ὀνομάζεσθαι δ’ Ὄρκαν. (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, book 5, chapter 21 3:2)
  • οὐ γὰρ μόνον τῷ πρεσβυτάτην εἶναι τῶν ἐν μνήμῃ τὴν πόλιν συμβαίνει καὶ τὴν ἀρχὴν ἀνήκειν εἰσ τὸ πλέον τοῦ φανεροῦ καὶ προχείρου λαβεῖν, ἀλλ’ ὅτι καὶ πολλὰσ ὥσπερ ἐν κύκλῳ τὰσ ἀρχὰσ ὁ λόγοσ προδείκνυσιν, ἃσ οὔτε ὁμοῦ ποιήσασθαι δή που δυνατὸν οὔθ’ ἥτισ ἀρχὴ ταῖσ ἄλλαισ εἶναι νικήσει ῥᾴδιον κρῖναι· (Aristides, Aelius, Orationes, 4:8)
  • νομίζω γὰρ καὶ τῆσ συνεχοῦσ ταύτησ ἀσχολίασ καὶ μελέτησ τῆσ περὶ τοὺσ λόγουσ εἰσ τὰ τοιαῦτα μάλιστα τῶν ἀγωνισμάτων ἀνήκειν τὴν χρείαν. (Aristides, Aelius, Orationes, 1:5)

Synonyms

  1. to have come up to

Related

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION