Ancient Greek Text

Athenaeus, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 15

(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 15)

δὲ ὁ ῥήτωρ ὁ ἀπὸ Καλῆσ ἀκτῆσ ἐν τῷ περὶ Ἱστορίασ Ἀγαθοκλέα φησὶ τὸν τύραννον ἐκπώματα χρυσᾶ ἐπιδεικνύντα τοῖσ ἑταίροισ φάσκειν, ἐξ ὧν ἐκεράμευσε κατεσκευακέναι ταῦτα. ὁ δὲ παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν τοῖσ Λαρισαίοισ Ἀκρίσιοσ καὶ αὐτὸσ ἐκπώματα ὅσα πλεῖστα εἶχεν, ὥσ φησιν ὁ τραγικόσ πολὺν δ’ ἀγῶνα πάγξενον κηρύσσεται, χαλκηλάτουσ λέβητασ ἐκτιθεὶσ φέρειν καὶ κοῖλα χρυσόκολλα καὶ πανάργυρα ἐκπώματ’, εἰσ ἀριθμὸν ἑξήκοντα δίσ. Ποσειδώνιοσ δ’ ἐν ισ τῶν Ἱστοριῶν Λυσίμαχόν φησι τὸν Βαβυλώνιον, καλέσαντα ἐπὶ δεῖπνον Ἵμερον τὸν τυραννήσαντα οὐ μόνον Βαβυλωνίων ἀλλὰ καὶ Σελευκέων μετὰ τριακοσίων, μετὰ τὸ τὰσ τραπέζασ ἀρθῆναι τετράμνουν ἑκάστῳ τῶν τριακοσίων ἔκπωμα δοῦναι ἀργυροῦν, καὶ σπονδοποιησάμενον προπιεῖν ἅμα πᾶσιν καὶ ἀποφέρεσθαι ἔδωκε τὰ ποτήρια. Ἀντικλείδησ δ’ ὁ Ἀθηναῖοσ ἐν τῷ σ Νόστων περὶ Γρᾶ ‐ διηγούμενοσ τοῦ τὴν ἀποικίαν εἰσ Λέσβον στείλαντοσ σὺν ἄλλοισ βασιλεῦσι, καὶ ὅτι χρησμὸσ ἦν αὐτοῖσ δηλώσασ καθεῖναι διαπλέοντασ τῷ Ποσειδῶνι εἰσ τὸ πέλαγοσ παρθένον, γράφει καὶ ταῦτα·

’ μυθολογοῦσι, δὲ τῶν ἐν Μηθύμνῃ τινὲσ περὶ τῆσ ἀφεθείσησ εἰσ τὴν θάλασσαν παρθένου καὶ φασὶν ἐρασθέντα αὐτῆσ τῶν ἡγεμόνων τινά, ᾧ ἦν τοὔνομα Ἔναλοσ, ἐκκολυμβῆσαι βουλόμενον ἀνασῶσαι τὴν παιδίσκην. τότε μὲν οὖν ὑπὸ κύματοσ αὐτοὺσ ἀμφοτέρουσ κρυφθέντασ ἀφανεῖσ γενέσθαι, χρόνῳ δ’ ὕστερον ἤδη τῆσ Μηθύμνησ οἰκουμένησ παραγενέσθαι τὸν Ἔναλον καὶ διηγεῖσθαι τὸν τρόπον,3 καὶ ὅτι ἡ μὲν παρθένοσ παρὰ ταῖσ Νηρῇσι διέτριβεν, αὐτὸσ δὲ τὰσ τοῦ Ποσειδῶνοσ ἔβοσκεν ἵππουσ ·

καὶ ποτε κύματοσ· ἐπιφερομένου μεγάλου συγκολυμβήσαντα αὐτὸν ἐκβῆναι ἔχοντα κύπελλον χρυσοῦ οὕτω θαυμασίου ὡσ τὸν παρ’·

αὐτοῖσ αὐτῷ παραβαλλόμενον οὐδὲν διάφορον εἶναι χαλκοῦ.