Sense

1. a settling, appointing, appointment, institution, ordinance
2. appointment
3. a bringing, before, an introduction, presentation
4. a bringing, forward
5. a putting down, calming
6. a standing firm, a settled condition, fixedness
7. a state, condition
8. a constitution, system

Examples

• καὶ τοῦτ’ οὐ πρώτοισ ἡμῖν, ὦ βουλή, οὐδὲ μόνοισ ἐξεγένετο παθεῖν, πολλοῖσ δὲ καὶ πολλάκισ ἤδη τοῖσ εἰσ ἀβουλήτουσ ἀνάγκασ καταστᾶσι γνώμησ ἁμαρτοῦσι τῆσ ἀρίστησ περὶ τὰ μέγιστα, ἐπειδὴ τὰσ ἀρχὰσ οὐκ ἐκώλυσαν τοῦ κακοῦ, τὰσ αὐξήσεισ πειρᾶσθαι καθαιρεῖν· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 22 4:2)
• καταστᾶσι δὲ οὐκέτι ἐλπὶσ ἡμῖν σωτηρίησ. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, B, Kef. b'. ANACIMENHS 3:4)
• τοιούτῳ μὲν τρόπῳ προσηγάγετο τοὺσ Αἰγυπτίουσ ὥστε δικαιοῦν δουλεύειν, ἐχρᾶτο δὲ καταστάσι πρηγμάτων τοιῇδε· (Herodotus, The Histories, book 2, chapter 173 2:1)
• οἳ δέ σφι τῇ πρώτῃ καταστάσι ὑπεκρίναντο τὰ μὲν πρῶτα λεχθέντα ἐπιλελῆσθαι, τὰ δὲ ὕστατα οὐ συνιέναι. (Herodotus, The Histories, book 3, chapter 46 2:2)
• ἠώσ τε διέφαινε καὶ οἳ σύλλογον τῶν ἐπιβατέων ποιησάμενοι, προηγόρευε εὖ ἔχοντα μὲν ἐκ πάντων Θεμιστοκλέησ, τὰ δὲ ἔπεα ἦν πάντα κρέσσω τοῖσι ἥσσοσι ἀντιτιθέμενα, ὅσα δὴ ἐν ἀνθρώπου φύσι καὶ καταστάσι ἐγγίνεται· (Herodotus, The Histories, book 8, chapter 83 2:2)

Similar forms

• κατάστασιν (98)
• καταστὰς (74)
• καταστάσει (44)
• κατάστασις (43)
• καταστάσεως (38)
• καταστάσεις (16)
• καταστάς (15)
• καταστᾶσα (7)
• καταστάσι (3)
• καταστάσιος (3)
• καταστᾶσιν (3)
• καταστάσης (3)
• καταστάσεσιν (2)
• καταστασιάσας (2)
• καταστάσιες (2)
• καταστᾶσι (2)
• κατάστασίς (2)
• καταστᾶσαι (2)
• καταστάσιας (2)
• κατάστασίν (2)
• <κατάστασιν> (1)
• καταστάσειν (1)
• κατάστασισ‧ (1)
• καταστᾶσαί (1)
• καταστάσεώς (1)
• καταστάσεσι (1)
• καταστασιάσαι (1)
• καταστασιάζων (1)
• καταστασίων (1)
• καταστᾶσαν (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.