Ancient Greek-English Dictionary Language

διακρίνω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: διακρίνω διακρινῶ

Structure: δια (Prefix) + κρίν (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to separate one from another, to part, to be parted, to part and join different
  2. to be dissolved into elemental parts
  3. to distinguish, making, distinction, distinction was made
  4. to settle, decide, to get, decided, to come to a decision, to contend
  5. to doubt, hesitate

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διακρίνω διακρίνεις διακρίνει
Dual διακρίνετον διακρίνετον
Plural διακρίνομεν διακρίνετε διακρίνουσιν*
SubjunctiveSingular διακρίνω διακρίνῃς διακρίνῃ
Dual διακρίνητον διακρίνητον
Plural διακρίνωμεν διακρίνητε διακρίνωσιν*
OptativeSingular διακρίνοιμι διακρίνοις διακρίνοι
Dual διακρίνοιτον διακρινοίτην
Plural διακρίνοιμεν διακρίνοιτε διακρίνοιεν
ImperativeSingular διακρίνε διακρινέτω
Dual διακρίνετον διακρινέτων
Plural διακρίνετε διακρινόντων, διακρινέτωσαν
Infinitive διακρίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διακρινων διακρινοντος διακρινουσα διακρινουσης διακρινον διακρινοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διακρίνομαι διακρίνει, διακρίνῃ διακρίνεται
Dual διακρίνεσθον διακρίνεσθον
Plural διακρινόμεθα διακρίνεσθε διακρίνονται
SubjunctiveSingular διακρίνωμαι διακρίνῃ διακρίνηται
Dual διακρίνησθον διακρίνησθον
Plural διακρινώμεθα διακρίνησθε διακρίνωνται
OptativeSingular διακρινοίμην διακρίνοιο διακρίνοιτο
Dual διακρίνοισθον διακρινοίσθην
Plural διακρινοίμεθα διακρίνοισθε διακρίνοιντο
ImperativeSingular διακρίνου διακρινέσθω
Dual διακρίνεσθον διακρινέσθων
Plural διακρίνεσθε διακρινέσθων, διακρινέσθωσαν
Infinitive διακρίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διακρινομενος διακρινομενου διακρινομενη διακρινομενης διακρινομενον διακρινομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ταῦτα οὐκ ἤνεγκα ὁρῶν ἔγωγε, ἀλλ’ ἤλεγχον αὐτοὺσ καὶ διέκρινον ἀφ’ ὑμῶν ὑμεῖσ δέ, τιμᾶν ἐπὶ τούτοισ δέον, εἰσ δικαστήριόν με ἄγετε. (Lucian, Piscator, (no name) 33:1)
  • τιμητὰσ δὲ τούτουσ προσηγόρευον, ἐξουσίαν ἔχοντασ ἀφελέσθαι μὲν ἵππον, ἐκβαλεῖν δὲ συγκλήτου τὸν ἀκολάστωσ βιοῦντα καὶ ἀτάκτωσ, οὗτοι δὲ καὶ τὰ τιμήματα τῶν οὐσιῶν λαμβάνοντεσ ἐπεσκόπουν, καὶ ταῖσ ἀπογραφαῖσ τὰ γένη καὶ τὰσ πολιτείασ διέκρινον· (Plutarch, Marcus Cato, chapter 16 2:2)
  • ἑκάτεροι γὰρ ὡσ τοῦ Ποσειδῶνοσ αὐτοῖσ βοηθήσειν μέλλοντοσ διέκρινον τὸ σημεῖον, ῥέποντεσ ταῖσ γνώμαισ πρὸσ τὸ ἴδιον συμφέρον. (Diodorus Siculus, Library, book xvii, chapter 39 20:1)
  • ταῦτ’ ἄρα καὶ οἱ παλαιοὶ συνῆπτον τὰσ δυνάμεισ καὶ οὐ διέκρινον. (Aristides, Aelius, Orationes, 96:8)
  • διέκρινόν γε μὴν οὐδέν, οὐδ’ ἐδύναντο, καὶ μάλιστα περισκοποῦντεσ, οἱᾶ νεῶν ἑξακοσίων ἐπὶ μήκιστον ἐκτεταγμένων καὶ τῆσ οἰμωγῆσ ἐναλλασσομένησ ἀνὰ μέροσ ἑκατέρωθεν. (Appian, The Civil Wars, book 5, chapter 12 12:7)

Synonyms

  1. to distinguish

  2. to doubt

Related

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION