Plutarch, Aratus, chapter 53 4:

καὶ καλεῖται μέχρι νῦν Ἀράτειον, καὶ θύουσιν αὐτῷ θυσίαν, τὴν μέν, ᾗ τὴν πόλιν ἀπήλλαξε τῆσ τυραννίδοσ ἡμέρᾳ πέμπτῃ Δαισίου μηνόσ, ὃν Ἀθηναῖοι καλοῦσιν Ἀνθεστηριῶνα, καὶ τὴν θυσίαν ἐκείνην Σωτήρια προσαγορεύουσι, τὴν δὲ τοῦ μηνὸσ ἐν ἡ γενέσθαι τὸν ἄνδρα διαμνημονεύουσι. τῆσ μὲν οὖν προτέρασ ὁ τὸν Διὸσ τοῦ Σωτῆροσ κατήρχετο θυηπόλοσ, τῆσ δὲ δευτέρασ ὁ τὸν Ἀράτου, στρόφιον οὐχ ὁλόλευκον, ἀλλὰ μεσοπόρφυρον ἔχων, μέλη δὲ ᾔδετο πρὸσ κιθάραν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Διόνυσον τεχνιτῶν, καὶ συνεπόμπευεν ὁ γυμνασίαρχοσ ἡγούμενοσ τῶν τε παίδων καὶ τῶν ἐφήβων, εἶτα ἐφείπετο ἡ βουλὴ στεφανηφοροῦσα καὶ τῶν ἄλλων πολιτῶν ὁ βουλόμενοσ.