Plutarch, Aratus, chapter 19

(플루타르코스, Aratus, chapter 19)

ὁ δὲ Ἄρατοσ ἐκείνοισ μὲν ἑξήκοντα τάλαντα δώσειν κατορθώσασ ὡμολόγησεν, ἢν δὲ ἀποτύχῃ, σωθῇ δὲ μετ’ ἐκείνων, οἰκίαν ἑκατέρῳ καὶ τάλαντον. ἐπεὶ δὲ ἔδει παρὰ τῷ Αἰγίᾳ τὰ ἑξήκοντα τάλαντα κεῖσθαι τοῖσ περὶ τὸν Ἐργῖνον, ὁ δὲ Ἄρατοσ οὔτε αὐτὸσ εἶχεν οὔτε ἐβούλετο δανειζόμενοσ αἴσθησιν ἑτέρῳ τῆσ πράξεωσ παρασχεῖν, λαβὼν τῶν ἐκπωμάτων τὰ πολλὰ καὶ τὰ χρυσία τῆσ γυναικὸσ ὑπέθηκε τῷ Αἰγίᾳ πρὸσ τὸ ἀργύριον. οὕτω γὰρ ἐπῆρτο τῇ ψυχῇ καὶ τοσοῦτον ἔρωτα τῶν καλῶν πράξεων εἶχεν, ὥστε τὸν Φωκίωνα καὶ τὸν Ἐπαμεινώνδαν ἐπιστάμενοσ Ἑλλήνων δικαιοτάτουσ καὶ κρατίστουσ γεγονέναι δοκοῦντασ ἐπὶ τῷ διώσασθαι δωρεὰσ μεγάλασ καὶ μὴ προέσθαι χρημάτων τὸ καλόν, αὐτὸσ εἰσ ταῦτα δαπανᾶσθαι κρύφα καὶ προεισφέρειν, ἐν οἷσ ἐκινδύνευε μόνοσ ὑπὲρ πάντων οὐδὲ εἰδότων τὰ πραττόμενα, ᾑρεῖτο.

τίσ γὰρ οὐκ ἂν θαυμάσειε καὶ συναγωνίσαιτο ἔτι νῦν τῇ μεγαλοψυχίᾳ τοῦ ἀνδρόσ, ὠνουμένου χρημάτων τοσούτων κίνδυνον τηλικοῦτον, καὶ τὰ τιμιώτατα δοκοῦντα τῶν κτημάτων ὑποτιθέντοσ, ὅπωσ παρεισαχθεὶσ νυκτὸσ εἰσ τοὺσ πολεμίουσ διαγωνίσηται περὶ τῆσ ψυχῆσ, ἐνέχυρον λαβὼν τὴν ἐλπίδα τοῦ καλοῦ παρ’ αὐτῶν, ἄλλο δὲ οὐδέν;

SEARCH

MENU NAVIGATION