Hellas Alive Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

ὑψηλός

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ὑψηλός

Structure: ὑψηλ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: u(/yi

Sense

high, lofty
(figuratively) high, lofty, stately, proud
(of persons)
(of poets) sublime

Declension

First/Second declension

		Masculine	Feminine	Neuter
Singular	Nominative	ὑψηλός	ὑψηλή	ύ̔ψηλον
	Genitive	ὑψηλοῦ	ὑψηλῆς	ὑψήλου
	Dative	ὑψηλῷ	ὑψηλῇ	ὑψήλῳ
	Accusative	ὑψηλόν	ὑψηλήν	ύ̔ψηλον
	Vocative	ὑψηλέ	ὑψηλή	ύ̔ψηλον
Dual	N/A/V	ὑψηλώ	ὑψηλᾱ́	ὑψήλω
Dual	G/D	ὑψηλοῖν	ὑψηλαῖν	ὑψήλοιν
Plural	Nominative	ὑψηλοί	ὑψηλαί	ύ̔ψηλα
	Genitive	ὑψηλῶν	ὑψηλῶν	ὑψήλων
	Dative	ὑψηλοῖς	ὑψηλαῖς	ὑψήλοις
	Accusative	ὑψηλούς	ὑψηλᾱ́ς	ύ̔ψηλα
	Vocative	ὑψηλοί	ὑψηλαί	ύ̔ψηλα

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ὑψηλός ὑψηλοῦ	ὑψηλότερος ὑψηλοτεροῦ	ὑψηλότατος ὑψηλοτατοῦ
Adverb	ὑψήλως	ὑψηλότερον	ὑψηλότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ἐκείνω μὲν οὖν τὼ μειρακίω, ἀτασθάλω γὰρ ἤστην, δίκασ ἐτισάτην νὼ δὲ ‐ οὐ γὰρ ἐπὶ κακῷ τῶν θεῶν ταῦτα βουλεύομεν ‐ τί οὐχὶ οἰκοδομοῦμεν καὶ αὐτοὶ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐπικυλινδοῦντεσ ἐπάλληλα τὰ ὄρη, ὡσ ἔχοιμεν ἀφ’ ὑψηλοτέρου ἀκριβεστέραν τὴν σκοπήν; (Lucian, Contemplantes, (no name) 3:11)
ἐν τοσούτῳ δὲ ἐπαιρέσθων ὡσ ἂν ἀφ’ ὑψηλοτέρου ἀλγεινότερον καταπεσούμενοι. (Lucian, Contemplantes, (no name) 14:9)
παρὰ τὴν κλίνην ἐπὶ χαμαιζήλου τινόσ, ὁ δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ. (Plato, Euthyphro, Apology, Crito, Phaedo, 539:1)
Ὁ δὲ ἰητρὸσ ὀρθὸσ μὲν ἐὼν χειριζέτω, τὸν ἕτερον πόδα ἐπὶ ὑψηλοτέρου τινὸσ ἔχων, κατορθώσασ δὲ τοῖσι θέναρσι τὸ ὀστέον‧ Ῥηϊδίωσ δὲ κατορθώσεται‧ ἀγαθὴ γὰρ ἡ κατάστασισ, ἤν τισ καλῶσ παρασκευάσηται. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 8.4)
Ῥήγνυται δὲ τὸ ὀστέον τάσ τε ἀφανέασ Ῥωγμὰσ καὶ τὰσ φανερὰσ, καὶ φλᾶται τὰσ ἀφανέασ φλάσιασ, καὶ ἐσφλᾶται ἔσω ἐκ τῆσ φύσιοσ τῆσ ἑωυτέου, μάλιστα ὅταν ἕτεροσ ὑφ’ ἑτέρου τιτρωσκόμενοσ ἐπίτηδεσ τρωθῇ, ἢ ὁκόταν, ἐπίτηδεσ τρῶσαι βουλόμενοσ ἢ ἀέκων, ἐξ ὑψηλοτέρου γίγνηται ἡ βολὴ ἢ ἡ πληγὴ, ὁκοτέρη ἂν ᾖ μᾶλλον, ἢ ὅταν ἐξ ἰσοπέδου τοῦ χωρίου, καὶ ἢν περικρατέῃ τῇ χειρὶ τὸ βέλοσ, ἤν τε βάλλῃ, ἤν τε τύπτῃ, καὶ ἰσχυρότεροσ ἐὼν ἀσθενέστερον τιτρώσκῃ. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 11.1)

Synonyms

high
- αἰπεινός (high, lofty)
- ὀρθόκρανος (having a high head, lofty)
- ἀκροπόλος (high-ranging, lofty)
- ὑψίπους (high-footed, high-reared, lofty)
- ὑψιπέτης (high-flying, soaring, lofty)
high
- ἀγαυρός (stately, proud)
- αἰπεινός (high, lofty)
- ὀρθόκρανος (having a high head, lofty)
- ἀκροπόλος (high-ranging, lofty)

περίκρημνος (steep all round)
κατατείνω (to stretch or draw tight)
βουνός (hill)
φάραγξ (a cleft or chasm)
ἀπόκρημνος (broken sheer off)
γήλοφος (a hill)
ἀπότομος (cut off)
κολωνός (a hill)
δυσπρόσιτος (difficult of access)
σύσκιος (closely shaded)
Λητῷος (of or born from Leto)
λόφος (the back of the neck)
χθαμαλός (low)
ὑψοῦ (aloft)
ὕψος (height)
γεώλοφος (crested with earth)
ὑπερύψηλος (exceeding high)
ὄχθος (a bank)
σκόπελος (a look-out place)
θριγκός (the topmost course of stones in a wall)
δρύφακτος (a fence or railing)
κλῖμαξ (ladder)
ἰσόπεδος (of even surface)
ἰσόπεδον (level ground)
ἐξέδρα (arcade)
καταπίπτω (to fall or drop down)
παράκρημνος (on the edge of a precipice)
δυσάλωτος (hard to catch or take)
κατάβασις (descent)
οἰκόπεδον (the site of a house)

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary