Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

θάνατος

Second declension Noun; Masculine 자동번역 Transliteration:

Principal Part: θάνατος θανάτου

Structure: θανατ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: qnh/skw

Sense

  1. death
  2. corpse

Declension

Second declension
Singular Dual Plural
Nominative θάνατος θανάτω θάνατοι
Genitive θανάτου θανάτοιν θανάτων
Dative θανάτῳ θανάτοιν θανάτοις
Accusative θάνατον θανάτω θανάτους
Vocative θάνατε θανάτω θάνατοι

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • μάλιστα δὲ ἤκμασε μετὰ τὴν Ἀλεξάνδρου τελευτήν, Δημοσθένουσ μὲν καὶ τῶν ἄλλων ῥητόρων φυγαῖσ ἀιδίοισ καὶ θανάτοισ περιπεσόντων, οὐδενὸσ δ’ ὑπολειπομένου μετ’ αὐτοὺσ ἀνδρὸσ ἀξίου λόγου. (Dionysius of Halicarnassus, De Dinarcho, chapter 2 1:5)
  • τοιγάρ σέ ποτ’ οὐρανίδαι πέμψουσιν θανάτοισ· (Euripides, choral, epode3)
  • τοιγαροῦν, φησί, καὶ κακῶσ ἀκούοντεσ ὑπὸ τῶν ἀστυγειτόνων καὶ τῶν εἰσαφικνουμένων πάντεσ καὶ προπηλακιζόμενοι πολλάκισ ὑπὸ τῶν Περσικῶν βασιλέων καὶ σατραπῶν οὐ δύνανται μεταπεισθῆναι τῇ διανοίᾳ, ἀλλὰ γεγυμνωμένωσ περὶ τούτων καὶ αἰκίαισ καὶ θανάτοισ δεινοτάτοισ μάλιστα πάντων ἀπαντῶσι μὴ ἀρνούμενοι τὰ πάτρια. (Flavius Josephus, Contra Apionem, 213:1)
  • ἡ δ’ ἐπὶ τοῖσ θανάτοισ καὶ λύπαισ ᾠδὴ ὀλοφυρμὸσ καλεῖται. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 10 4:3)
  • ὃ δὲ λοιπόν, ἰόντ’ ἐκ τῶνδε δόμων ἄλλην γενεὰν τρίβειν θανάτοισ αὐθένταισι. (Aeschylus, Agamemnon, choral, anapests3)

Synonyms

  1. death

  2. corpse

Related

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION