Ancient Greek-English Dictionary Language


Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κακίζω

Structure: κακίζ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: kako/s


  1. to abuse, reproach, accuse
  2. to make cowardly, to play the coward, to be worsted, alone


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακίζω κακίζεις κακίζει
Dual κακίζετον κακίζετον
Plural κακίζομεν κακίζετε κακίζουσιν*
SubjunctiveSingular κακίζω κακίζῃς κακίζῃ
Dual κακίζητον κακίζητον
Plural κακίζωμεν κακίζητε κακίζωσιν*
OptativeSingular κακίζοιμι κακίζοις κακίζοι
Dual κακίζοιτον κακιζοίτην
Plural κακίζοιμεν κακίζοιτε κακίζοιεν
ImperativeSingular κάκιζε κακιζέτω
Dual κακίζετον κακιζέτων
Plural κακίζετε κακιζόντων, κακιζέτωσαν
Infinitive κακίζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κακιζων κακιζοντος κακιζουσα κακιζουσης κακιζον κακιζοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακίζομαι κακίζει, κακίζῃ κακίζεται
Dual κακίζεσθον κακίζεσθον
Plural κακιζόμεθα κακίζεσθε κακίζονται
SubjunctiveSingular κακίζωμαι κακίζῃ κακίζηται
Dual κακίζησθον κακίζησθον
Plural κακιζώμεθα κακίζησθε κακίζωνται
OptativeSingular κακιζοίμην κακίζοιο κακίζοιτο
Dual κακίζοισθον κακιζοίσθην
Plural κακιζοίμεθα κακίζοισθε κακίζοιντο
ImperativeSingular κακίζου κακιζέσθω
Dual κακίζεσθον κακιζέσθων
Plural κακίζεσθε κακιζέσθων, κακιζέσθωσαν
Infinitive κακίζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κακιζομενος κακιζομενου κακιζομενη κακιζομενης κακιζομενον κακιζομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • ’μὲ μὴ κάκιζε· (Euripides, Iphigenia in Aulis, episode, dialogue 1:4)
  • κἂν ἐπὶ τὸν πλησίον ἀφίκωμαι, κἀκεῖνοσ τὰ ὅμοια ὑπισχνεῖται περὶ τῆσ αὐτοῦ ὁδοῦ καὶ τοὺσ ἄλλουσ κακίζει, καὶ ὁ παῤ αὐτὸν ὁμοίωσ καὶ ἑξῆσ ἅπαντεσ. (Lucian, 53:3)
  • καὶ κακίζειν ἔθη φαῦλα καὶ πράξεισ ἡμαρτημένασ προαχθῶσι, μεγαλύνοντεσ αὑτοὺσ ὡσ περὶ ταὐτὰ θαυμασίουσ δή τινασ γενομένουσ. (Plutarch, De Se Ipsum Citra Invidiam Laudando, section 20 1:1)
  • ἀλλ’ ὁ τούτοισ ὁμόσε χωρῶν καὶ μάλιστα μὲν αὐτὸσ ἑαυτὸν ἀλγύνειν ἁμαρτάνοντα καὶ κακίζειν, δεύτερον δὲ παρέχειν ἑτέρου νουθετοῦντοσ ἐγκαρτεροῦντα καὶ καθαιρόμενον ὑπὸ τῶν ἐλέγχων καὶ δυνάμενοσ καὶ βουλόμενοσ, οὗτοσ ἀποτριβομένῳ καὶ βδελυττομένῳ τὴν μοχθηρίαν άληθῶσ ἐοίκε. (Plutarch, Quomodo quis suos in virtute sentiat profectus, chapter, section 11 8:2)
  • εἰ δ’ ἀπὸ σπουδῆσ καὶ φιλοσοφοῦντεσ, παρὰ τὰσ κοινάσ ἐστιν ἐννοίασ ψέγειν μὲν ὁμοίωσ καὶ κακίζειν πάντασ ἀνθρώπουσ, χρῆσθαι δὲ τοῖσ μὲν ὡσ μετρίοισ τοῖσ δ’ ὡσ κακίστοισ· (Plutarch, De communibus notitiis adversus Stoicos, section 10 5:1)


  1. to abuse

  2. to make cowardly


Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool