φιλάνθρωπος
First/Second declension Adjective;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
φιλάνθρωπος
φιλάνθρωπον
Structure:
φιλανθρωπ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- loving mankind, humane, benevolent, kindly, loving men, gentle
- humane, humanising
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- τῶν δὲ δείπνων αὐτοῦ τὸ μὲν καθημερινὸν ἦν ἐν τρικλίνῳ σφόδρα συνεσταλμένον καὶ Λακωνικόν, εἰ δὲ πρέσβεισ ἢ ξένουσ δέχοιτο, δύο μὲν ἄλλαι προσπαρεβάλλοντο κλῖναι, μικρῷ δὲ μᾶλλον οἱ ὑπηρέται τὴν τράπεζαν ἐπελάμπρυνον, οὐ καρυκείαισ τισὶν οὐδὲ πέμμασιν, ἀλλ’ ὥστε ἀφθονωτέρασ εἶναι τὰσ παραθέσεισ καὶ φιλανθρωπότερον τὸν οἶνον. (Plutarch, Cleomenes, chapter 13 3:1)
- ἐπεὶ δὲ τῷ μὲν πρεσβυτέρῳ τὸ κήδεσθαι καὶ καθηγεῖσθαι καὶ νουθετεῖν προσῆκόν ἐστι, τῷ δὲ νεωτέρῳ τὸ τιμᾶν καὶ ζηλοῦν καὶ ἀκολουθεῖν, ἡ μὲν ἐκείνου κηδεμονία τὸ ἑταιρικὸν μᾶλλον ἢ τὸ πατρικὸν ἐχέτω καὶ τὸ πεῖθον ἢ τὸ ἐπιτάττον καὶ τὸ χαῖρον ἐπὶ τοῖσ κατορθώμασι καὶ κατευφημοῦν τοῦ ψέγοντοσ ἂν ἁμάρτῃ καὶ κολούοντοσ, μὴ μόνον προθυμότερον ὂν ἀλλὰ καὶ φιλανθρωπότερον, τῷ δὲ τοῦ νεωτέρου ζήλῳ τὸ μιμούμενον ἐνέστω μὴ τὸ ἁμιλλώμενον θαυμάζοντοσ γὰρ ἡ μίμησισ, ἡ δ’ ἅμιλλα φθονοῦντόσ ἐστι. (Plutarch, De fraterno amore, section 16 3:2)
- κηδεμονία τὸ ἑταιρικὸν μᾶλλον ἢ τὸ πατρικὸν ἐχέτω καὶ τὸ πεῖθον ἢ τὸ ἐπιτάττον καὶ τὸ χαῖρον ἐπὶ τοῖσ κατορθώμασι καὶ κατευφημοῦν τοῦ ψέγοντοσ ἂν ἁμάρτῃ καὶ κολούοντοσ μὴ μόνον προθυμότερον ἀλλὰ καὶ φιλανθρωπότερον τῷ δὲ τοῦ νεωτέρου ζήλῳ τὸ μιμούμενον ἐνέστω μὴ τὸ ἁμιλλώμενον. (Plutarch, De fraterno amore, section 16 10:1)
- νῦν δ’ ὅσῳ πραότερον ἐγὼ καὶ φιλανθρωπότερον τούτῳ διελεγόμην, τοσούτῳ μᾶλλόν μου κατεφρόνει. (Demosthenes, Speeches 41-50, 3:1)
- οἱ μὲν οὖν χαλεπώτεροι τὰσ φύσεισ ἐπὶ τὸ μεῖζόν τε καὶ φοβερώτερον ἅπαντα ταῦτα προάγειν παρῄνουν, οἱ δ’ ἐπιεικέστεροι τοὐναντίον ἐπὶ τὸ μετριώτερον καὶ φιλανθρωπότερον, ὁ δὲ ταύτησ ἡγούμενοσ τῆσ γνώμησ καὶ πείσασ αὐτοὺσ ἦν Σίκκιοσ, ὁ τοὺσ ἐν τῷ δήμῳ περὶ τῆσ κληρουχίασ διελθὼν λόγουσ. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 42 3:1)