- ἦ καλόν σοι, ἐὰν ἀδικήσω, ὅτι ἀπείπω ἔργα χειρῶν σου, βουλῇ δὲ ἀσεβῶν προσέσχεσ̣ (Septuagint, Liber Iob 10:3)
(70인역 성경, 욥기 10:3)
- ὦ πάντεσ θεοί, μή νυν ἀπείπωμεν ταλαιπωρούμεναι, ἀλλ’ εἰσίωμεν. (Aristophanes, Lysistrata, Episode 1:24)
(아리스토파네스, Lysistrata, Episode 1:24)
- μὴ καταρρᾳθυμήσητε, ὦ Ἀθηναῖοι, μηδ’ ἀπείπητε τιμωρούμενοι τοὺσ πονηρούσ, ἀλλ’ ἐκκαθάρατε, καθ’ ὅσον δυνατόν ἐστι, τὴν δωροδοκίαν ἐκ τῆσ πόλεωσ. (Dinarchus, Speeches, 7:2)
(디나르코스, 연설, 7:2)
- πρῶτον μὲν οὖν ἐν ταῖσ τῶν πέλασ ἐρωτήσεσιν ἑαυτὸν ἐθιζέτω σιωπᾶν μέχρι οὗ πάντεσ ἀπείπωνται τὴν ἀπόκρισιν οὐ γάρ τι βουλῆσ ταὐτὸ καὶ δρόμου τέλοσ, ὥσ φησι Σοφοκλῆσ, οὐδέ γε φωνῆσ καὶ ἀποκρίσεωσ· (Plutarch, De garrulitate, section 192)
(플루타르코스, De garrulitate, section 192)
- πρὸσ ἑαυτὸν ὅπου, κἂν ἀπείπηται τὸν λόγον ὁ αἰτηθείσ, ἐπισχόντα καλῶσ ἔχει καὶ πρὸσ τὸ βουλόμενον τοῦ ἐρωτῶντοσ ἁρμοσάμενον ὡσ ἐπὶ κλῆσιν ἀλλοτρίαν αἰδημόνωσ καὶ κοσμίωσ ἀπαντᾶν. (Plutarch, De garrulitate, section 19 4:1)
(플루타르코스, De garrulitate, section 19 4:1)
- ὃν γὰρ ἐν ἐκθέσει πάλαι ριφέντα ἀπεῖπον χλευάζοντεσ, ἐπὶ τέλει τῶν ἐκβάσεων ἐθαύμασαν, οὐχ ὅμοια δικαίοισ διψήσαντεσ. (Septuagint, Liber Sapientiae 11:14)
(70인역 성경, 지혜서 11:14)
- ὧν οὔτ’ ἀπεῖπον οὐδέν’ οὔτ’ ἀπ’ ὀμμάτων ἔσταξα πηγάσ, οὐδ’ ἂν ᾠόμην ποτὲ ἐσ τοῦθ’ ἱκέσθαι, δάκρυ’ ἀπ’ ὀμμάτων βαλεῖν· (Euripides, Heracles, episode, lyric 4:10)
(에우리피데스, Heracles, episode, lyric 4:10)
- Σκιλοῦροσ δὲ καταλιπὼν ὀγδοήκοντα παῖδασ , ὁ Σκυθῶν βασιλεύσ, ᾔτησε δέσμην δορατίων, ὅτ’ ἀπέθνῃσκε, καὶ λαβόντασ ἐκέλευσε καταθραῦσαι καὶ κατεάξαι συνδεδεμένην καὶ ἀθρόαν ὡσ δ’ ἀπεῖπον, αὐτὸσ ἓν καθ’ ἓν ἕλκων πάντα ῥᾳδίωσ διέκλασε· (Plutarch, De garrulitate, section 17 12:2)
(플루타르코스, De garrulitate, section 17 12:2)
- κἂν μὲν οὐσίαν ἔχῃ ἧσ αἱ πρόσοδοι λύουσι τἀναλώματα, ἐᾶν ἀπολαύειν τοῦτον ἤδη τὸν βίον ἐὰν δ’ ὑπὲρ τὴν οὐσίαν δαπανῶν τύχῃ, ἀπεῖπον αὐτῷ τοῦτο μὴ ποιεῖν ἔτι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 12 1:2)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 12 1:2)
- "οὔτε τὸν ἱερὸν καλούμενον πουλύπουν οὔτε τὸν κωπηλάτην πουλύπουν νόμιμον ἦν θηρεύειν, ἀλλ’ ἀπεῖπον τούτων τε καὶ τῆσ θαλαττίασ χελώνησ μὴ ἅπτεσθαι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 1031)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 1031)