Ancient Greek-English Dictionary Language

αἴρω

Non-contract Verb; 이형 Transliteration:

Principal Part: αἴρω

Structure: αί̓ρ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: epic and poet. a)ei/rw q.v.

Sense

  1. Alternative form of ἀείρω ‎(aeírō)

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular αί̓ρω αί̓ρεις αί̓ρει
Dual αί̓ρετον αί̓ρετον
Plural αί̓ρομεν αί̓ρετε αί̓ρουσιν*
SubjunctiveSingular αί̓ρω αί̓ρῃς αί̓ρῃ
Dual αί̓ρητον αί̓ρητον
Plural αί̓ρωμεν αί̓ρητε αί̓ρωσιν*
OptativeSingular αί̓ροιμι αί̓ροις αί̓ροι
Dual αί̓ροιτον αἰροίτην
Plural αί̓ροιμεν αί̓ροιτε αί̓ροιεν
ImperativeSingular αί̓ρε αἰρέτω
Dual αί̓ρετον αἰρέτων
Plural αί̓ρετε αἰρόντων, αἰρέτωσαν
Infinitive αί̓ρειν
Participle MasculineFeminineNeuter
αἰρων αἰροντος αἰρουσα αἰρουσης αἰρον αἰροντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular αί̓ρομαι αί̓ρει, αί̓ρῃ αί̓ρεται
Dual αί̓ρεσθον αί̓ρεσθον
Plural αἰρόμεθα αί̓ρεσθε αί̓ρονται
SubjunctiveSingular αί̓ρωμαι αί̓ρῃ αί̓ρηται
Dual αί̓ρησθον αί̓ρησθον
Plural αἰρώμεθα αί̓ρησθε αί̓ρωνται
OptativeSingular αἰροίμην αί̓ροιο αί̓ροιτο
Dual αί̓ροισθον αἰροίσθην
Plural αἰροίμεθα αί̓ροισθε αί̓ροιντο
ImperativeSingular αί̓ρου αἰρέσθω
Dual αί̓ρεσθον αἰρέσθων
Plural αί̓ρεσθε αἰρέσθων, αἰρέσθωσαν
Infinitive αί̓ρεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
αἰρομενος αἰρομενου αἰρομενη αἰρομενης αἰρομενον αἰρομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐκ ἦν γὰρ τοιοῦτοσ ὁ Καπανεὺσ οἱο͂ν ὁ καλὸσ Χρύσιπποσ διαγράφει ἐν τῷ περὶ τῶν μὴ δι’ αὑτὰ αἱρετῶν λέγων ὧδε· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 491)
  • ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν ἐπὶ τούτων ἔμειναν ὡσ αἱρετῶν καὶ ἀγαθῶν καὶ ὠφελίμων, καὶ τὴν ἀρετὴν προσλαβόντεσ αὐτοῖσ ἐνεργοῦσαν, οἰκείωσ χρωμένην ἑκάστῳ, τέλειον ἐκ τούτων καὶ ὁλόκληρον ᾤοντο συμπληροῦν βίον καὶ συμπεραίνειν, τὴν ἀληθῶσ τῇ φύσει πρόσφορον καὶ συνῳδὸν ὁμολογίαν ἀποδιδόντεσ. (Plutarch, De communibus notitiis adversus Stoicos, section 23 2:2)
  • ὡσ αἱρετῶν καὶ ἀγαθῶν ἔχονται τῶν κατὰ φύσιν, τοῖσ δ’ ὀνόμασι καὶ τοῖσ ῥήμασιν ἀδιάφορα καὶ ἄχρηστα καὶ ἀρρεπῆ πρὸσ εὐδαιμονίαν ἀναίνονται καὶ προπηλακίζουσιν. (Plutarch, De communibus notitiis adversus Stoicos, section 23 7:1)
  • περὶ φιλίασ, τί ἐστι καὶ ποῖόν τι, καὶ τίσ ὁ φίλοσ, καὶ πότερον ἡ φιλία μοναχῶσ λέγεται ἢ πλεοναχῶσ, καὶ εἰ πλεοναχῶσ, πόσα ἐστίν, ἔτι δὲ πῶσ χρηστέον τῷ φίλῳ καὶ τί τὸ δίκαιον τὸ φιλικόν, ἐπισκεπτέον οὐθενὸσ ἧττον τῶν περὶ τὰ ἤθη καλῶν καὶ αἱρετῶν. (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 7 3:1)
  • ἀνάγκη ἄρα ἐλαχίστουσ εἶναι φίλουσ τῷ ἄριστα ζῶντι, καὶ ἀεὶ ἐλάττουσ γίνεσθαι, καὶ μὴ σπουδάζειν ὅπωσ ὦσι φίλοι, ἀλλ’ ὀλιγωρεῖν μὴ μόνον τῶν χρησίμων, ἀλλὰ καὶ εἰσ τὸ συζῆν αἱρετῶν. (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 7 228:2)

Related

Derived

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION