Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

συγχωρέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: συγχωρέω συγχωρήσομαι

Structure: συγ (Prefix) + χωρέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to come together, meet, to meet
  2. to make way, give place, yield or defer to, to make concessions to, about, to be in collusion with, connive at, to come to terms
  3. to accede or agree, assent to, acquiesce in, to agree, acquiesce, consent, assent, a yielding, unexacting temper
  4. to concede, give up, yield
  5. to concede or grant, to grant that

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συγχώρω συγχώρεις συγχώρει
Dual συγχώρειτον συγχώρειτον
Plural συγχώρουμεν συγχώρειτε συγχώρουσιν*
SubjunctiveSingular συγχώρω συγχώρῃς συγχώρῃ
Dual συγχώρητον συγχώρητον
Plural συγχώρωμεν συγχώρητε συγχώρωσιν*
OptativeSingular συγχώροιμι συγχώροις συγχώροι
Dual συγχώροιτον συγχωροίτην
Plural συγχώροιμεν συγχώροιτε συγχώροιεν
ImperativeSingular συγχῶρει συγχωρεῖτω
Dual συγχώρειτον συγχωρεῖτων
Plural συγχώρειτε συγχωροῦντων, συγχωρεῖτωσαν
Infinitive συγχώρειν
Participle MasculineFeminineNeuter
συγχωρων συγχωρουντος συγχωρουσα συγχωρουσης συγχωρουν συγχωρουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συγχώρουμαι συγχώρει, συγχώρῃ συγχώρειται
Dual συγχώρεισθον συγχώρεισθον
Plural συγχωροῦμεθα συγχώρεισθε συγχώρουνται
SubjunctiveSingular συγχώρωμαι συγχώρῃ συγχώρηται
Dual συγχώρησθον συγχώρησθον
Plural συγχωρώμεθα συγχώρησθε συγχώρωνται
OptativeSingular συγχωροίμην συγχώροιο συγχώροιτο
Dual συγχώροισθον συγχωροίσθην
Plural συγχωροίμεθα συγχώροισθε συγχώροιντο
ImperativeSingular συγχώρου συγχωρεῖσθω
Dual συγχώρεισθον συγχωρεῖσθων
Plural συγχώρεισθε συγχωρεῖσθων, συγχωρεῖσθωσαν
Infinitive συγχώρεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συγχωρουμενος συγχωρουμενου συγχωρουμενη συγχωρουμενης συγχωρουμενον συγχωρουμενου

Future tense

Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συγχωρήσομαι συγχωρήσει, συγχωρήσῃ συγχωρήσεται
Dual συγχωρήσεσθον συγχωρήσεσθον
Plural συγχωρησόμεθα συγχωρήσεσθε συγχωρήσονται
OptativeSingular συγχωρησοίμην συγχωρήσοιο συγχωρήσοιτο
Dual συγχωρήσοισθον συγχωρησοίσθην
Plural συγχωρησοίμεθα συγχωρήσοισθε συγχωρήσοιντο
Infinitive συγχωρήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συγχωρησομενος συγχωρησομενου συγχωρησομενη συγχωρησομενης συγχωρησομενον συγχωρησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνεχῶρουν συνεχῶρεις συνεχῶρειν*
Dual συνεχώρειτον συνεχωρεῖτην
Plural συνεχώρουμεν συνεχώρειτε συνεχῶρουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνεχωροῦμην συνεχώρου συνεχώρειτο
Dual συνεχώρεισθον συνεχωρεῖσθην
Plural συνεχωροῦμεθα συνεχώρεισθε συνεχώρουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • διὰ τί οὖν ἐν τῷ δήμῳ συνεχώρεισ, ὦ Δημόσθενεσ, ἐὰν ἀποφήνῃ <κατὰ> σοῦ ἡ βουλή, θάνατον ἑαυτῷ τὴν ζημίαν; (Dinarchus, Speeches, 10:2)
  • καὶ γὰρ ἐγὼ ἔλεγον, εἰ μέμνησαι ὅθεν οὗτοσ ὁ λόγοσ ἐλέχθη, ὅτι ἡ διὰ τῆσ ὄψεωσ καὶ ἀκοῆσ ἡδονὴ οὐ τούτῳ εἰε͂ν καλαί, ὅτι τυγχάνοιεν ἑκατέρα μὲν αὐτῶν εἶναι πεπονθυῖα, ἀμφότεραι δὲ μή, ἢ ἀμφότεραι μέν, ἑκατέρα δὲ μή, ἀλλ’ ἐκείνῳ ᾧ ἀμφότεραί τε καὶ ἑκατέρα, διότι συνεχώρεισ ἀμφοτέρασ τε αὐτὰσ εἶναι καλὰσ καὶ ἑκατέραν. (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 128:6)

Synonyms

  1. to come together

  2. to concede

  3. to concede or grant

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION