- τότε οὖν ἐγὼ τὴν σύριγγα λαβών, ἀποβεβλήκει γὰρ αὐτὴν ὑπὸ τοῦ δέουσ ‐ ἀλλὰ γὰρ ὁ διαιτητὴσ οὑτοσὶ πλησίον, ὥστε προσείπωμεν αὐτόν. (Lucian, Dearum judicium, (no name) 6:5)
(루키아노스, Dearum judicium, (no name) 6:5)
- Χαλεπὸν μὲν ἄνθρωπον ὄντα δαίμονόσ τινοσ ἐπήρειαν διαφυγεῖν, πολὺ δὲ χαλεπώτερον ἀπολογίαν εὑρεῖν παραλόγου καὶ δαιμονίου πταίσματοσ, ἅπερ ἀμφότερα νῦν ἐμοὶ συμβέβηκεν, ὃσ ἀφικόμενοσ παρὰ σέ, ὡσ προσείποιμι τὸ ἑωθινόν, δέον τὴν συνήθη ταύτην φωνὴν ἀφεῖναι καὶ χαίρειν κελεύειν, ἐγὼ δὲ ὁ χρυσοῦσ ἐπιλαθόμενοσ ὑγιαίνειν σε ἠξίουν, εὔφημον μὲν καὶ τοῦτο, οὐκ ἐν καιρῷ δὲ ὡσ οὐ κατὰ τὴν ἑώ. (Lucian, Pro lapsu inter salutandum 1:1)
(루키아노스, Pro lapsu inter salutandum 1:1)
- ὦ πότνια βοτρυόδωρε τί προσείπω σ’ ἔποσ; (Aristophanes, Peace, Choral, strophe 3 1:1)
(아리스토파네스, Peace, Choral, strophe 3 1:1)
- πόθεν ἂν λάβοιμι ῥῆμα μυριάμφορον ὅτῳ προσείπω σ’; (Aristophanes, Peace, Choral, strophe 3 1:2)
(아리스토파네스, Peace, Choral, strophe 3 1:2)
- ἀλλὰ τῶν φίλων πλήρωμ’ ἀθροίσασ βουθύτῳ σὺν ἡδονῇ πρόσειπε, μέλλων Δελφίδ’ ἐκλιπεῖν πόλιν. (Euripides, Ion, episode, iambic 5:7)
(에우리피데스, Ion, episode, iambic 5:7)
- οἱ μὲν οὖν παρόντεσ ἄγχειν με καὶ παίειν ἐπειρῶντο ὡσ ἱερόσυλον, καὶ πρότερον ἔτι ἀγανακτήσαντεσ ὅτι Ἀλέξανδρον αὐτόν, ἀλλὰ μὴ προφήτην προσεῖπον ὁ δὲ πάνυ γεννικῶσ καρτερήσασ κατέπαυέν τε αὐτοὺσ καὶ ὑπισχνεῖτο τιθασόν με ῥᾳδίωσ ἀποφανεῖν καὶ δείξειν τὴν Γλύκωνοσ ἀρετήν, ὅτι καὶ τοὺσ πάνυ τραχυνομένουσ φίλουσ ἀπεργάζεται. (Lucian, Alexander, (no name) 55:4)
(루키아노스, Alexander, (no name) 55:4)
- ὥστε πολλάκισ ἐγὼ τὸν μὲν προσεῖπον Κάστορα Πολυδεύκην ὄντα, τὸν δὲ τῷ τοῦ Πολυδεύκουσ ὀνόματι. (Lucian, Dialogi deorum, 5:1)
(루키아노스, Dialogi deorum, 5:1)
- Φαλῆσ ἑταῖρε Βακχίου ξύγκωμε νυκτοπεριπλάνητε μοιχὲ παιδεραστά, ἕκτῳ σ’ ἔτει προσεῖπον ἐσ τὸν δῆμον ἐλθὼν ἄσμενοσ, σπονδὰσ ποιησάμενοσ ἐμαυτῷ, πραγμάτων τε καὶ μαχῶν καὶ Λαμάχων ἀπαλλαγείσ. (Aristophanes, Acharnians, Lyric-Scene, lyric1)
(아리스토파네스, Acharnians, Lyric-Scene, lyric1)
- ὡσ οὖν ἄρρενόσ τε τοῦ πρώτου καὶ θήλεοσ ὁμιλίᾳ τὰ πέντε γιγνόμενα γάμον οἱ Πυθαγόρειοι προσεῖπον. (Plutarch, De E apud Delphos, section 89)
(플루타르코스, De E apud Delphos, section 89)
- ταῦτα μὲν οὖν, ὡσ ἔφην, οἱ ποιηταὶ κολακεύοντεσ αὐτοῦ τὴν τύχην προσεῖπον· (Plutarch, De Alexandri magni fortuna aut virtute, chapter 1, section 9 7:4)
(플루타르코스, De Alexandri magni fortuna aut virtute, chapter 1, section 9 7:4)