Lucian, Dialogi mortuorum, Μένιπποσ, Ἀμφίλοχοσ καὶ Τροφώνιος 2:

Σφὼ μέντοι, ὦ Τροφώνιε καὶ Ἀμφίλοχε, νεκροὶ ὄντεσ οὐκ οἶδ̓ ὅπωσ ναῶν κατηξιώθητε καὶ μάντεισ δοκεῖτε, καὶ οἱ μάταιοι τῶν ἀνθρώπων θεοὺσ ὑμᾶσ ὑπειλήφασιν εἶναι. Τί οὖν ἡμεῖσ αἴτιοι, εἰ ὑπ̓ ἀνοίασ ἐκεῖνοι τοιαῦτα περὶ νεκρῶν δοξάζουσιν;