Lucian, Dialogi mortuorum, Φίλιπποσ καὶ Ἀλέξανδροσ. 5:

Ἀλλ̓ οἱ Σκύθαι γε, ὦ πάτερ, καὶ οἱ Ἰνδῶν ἐλέφαντεσ οὐκ εὐκαταφρόνητόν τι ἔργον, καὶ ὅμωσ οὐ διαστήσασ αὐτοὺσ οὐδὲ προδοσίαισ ὠνούμενοσ τὰσ νίκασ ἐκράτουν αὐτῶν· οὐδ̓ ἐπιώρκησα πώποτε ἢ ὑποσχόμενοσ ἐψευσάμην ἢ ἄπιστον ἔπραξά τι τοῦ νικᾶν ἕνεκα. καὶ τοὺσ Ἕλληνασ δὲ τοὺσ μὲν ἀναιμωτὶ παρέλαβον, Θηβαίουσ δὲ ἴσωσ ἀκούεισ ὅπωσ μετῆλθον. Οἶδα ταῦτα πάντα· Κλεῖτοσ γὰρ ἀπήγγειλέ μοι, ὃν σὺ τῷ δορατίῳ διελάσασ μεταξὺ δειπνοῦντα ἐφόνευσασ, ὅτι με πρὸσ τὰσ σὰσ πράξεισ ἐπαινέσαι ἐτόλμησε.