Lucian, Dialogi mortuorum, Μένιπποσ, Ἀμφίλοχοσ καὶ Τροφώνιος 4:

Τί φήσ; εἰ μὴ ἐσ Λεβάδειαν γὰρ παρέλθω καὶ ἐσταλμένοσ ταῖσ ὀθόναισ γελοίωσ μᾶζαν ἐν ταῖν χεροῖν ἔχων ἐσερπύσω διὰ τοῦ στομίου ταπεινοῦ ὄντοσ ἐσ τὸ σπήλαιον, οὐκ ἂν ἠδυνάμην εἰδέναι, ὅτι νεκρὸσ εἶ ὥσπερ ἡμεῖσ μόνῃ τῇ γοητείᾳ διαφέρων;