Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

στυγνός

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: στυγνός στυγνή στυγνόν

Structure: στυγν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: stuge/w

Sense

  1. hated, abhorred, hateful, hateful or hostile
  2. gloomy, sullen, gloomy, sullenly, with an ill grace

Declension

First/Second declension
Masculine Feminine Neuter
SingularNominative στυγνός στυγνή στυγνόν
Genitive στυγνοῦ στυγνῆς στυγνοῦ
Dative στυγνῷ στυγνῇ στυγνῷ
Accusative στυγνόν στυγνήν στυγνόν
Vocative στυγνέ στυγνή στυγνόν
DualN/A/V στυγνώ στυγνᾱ́ στυγνώ
G/D στυγνοῖν στυγναῖν στυγνοῖν
PluralNominative στυγνοί στυγναί στυγνά
Genitive στυγνῶν στυγνῶν στυγνῶν
Dative στυγνοῖς στυγναῖς στυγνοῖς
Accusative στυγνούς στυγνᾱ́ς στυγνά
Vocative στυγνοί στυγναί στυγνά
Positive Comparative Superlative
Adjective στυγνός στυγνοῦ στυγνότερος στυγνοτεροῦ στυγνότατος στυγνοτατοῦ
Adverb στυγνώς στυγνότερον στυγνότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἀλλὰ Μακηδονίησ πάσασ κατενίσατο λαύρασ αἰάζων, μέθεπεν δ’ Ἀρχέλεω ταμίην εἰσόκε δὴ δαίμων Εὐριπίδη εὑρ́ετ’ ὄλεθρον, Ἀρριβίου στυγνῶν ἀντιάσαντι κυνῶν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 71 8:2)
  • κἀγὼ τοῦδ’ ἴστωρ, ὑπερίστωρ, πανσύρτῳ παμμήνῳ πολλῶν δεινῶν στυγνῶν τ’ αἰῶνι. (Sophocles, choral, strophe 22)
  • οἰκτρὸν ἀεὶ πτολίεθρον ἴδ’ ὡσ ἐσθλῶν περὶ Θήβασ μύθων καὶ στυγνῶν ἤρκεσεν ἱστορίη. (Unknown, Greek Anthology, Volume III, book 9, chapter 253 1:3)

Synonyms

  1. hated

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION