σύντειν’ ‐ ὡρ́α ‐ ποδὸσ ὁρμάν· ὤ, ἔμβα, ἔμβα κατακλαίουσα· ἰώ μοί μοι. ἐγενόμαν Ἀγαμέμνονοσ καί μ’ ἔτεκεν Κλυταιμήστρα στυγνὰ Τυνδάρεω κόρα, κικλήσκουσι δέ μ’ ἀθλίαν Ἠλέκτραν πολιῆται. φεῦ φεῦ σχετλίων πόνων καὶ στυγερᾶσ ζόασ. ὦ πάτερ, σὺ δ’ ἐν Αἴ̈δα κεῖσαι, σᾶσ ἀλόχου σφαγαῖσ Αἰγίσθου τ’, Ἀγάμεμνον.
