Sense

1. to be wanting in, to lack, want, to suffer loss

Examples

• εἰ δ’ ἐσ τόδ’ ἦλθον κἀξεπειράθην τέκνων οἱο͂ν στέρεσθαι πατέρα γίγνεται τέκνων, οὐκ ἄν ποτ’ ἐσ τόδ’ ἦλθον εἰσ ὃ νῦν κακόν· (Euripides, Suppliants, episode, lyric 1:6)
• καὶ δή σ’ ἐρωτῶ πρῶτον ὧν χρῄζω τυχεῖν, τί τὸ στέρεσθαι πατρίδοσ; (Euripides, Phoenissae, episode, lyric 5:1)
• δύο κακὼ σπεύδεισ, τέκνον, κείνων στέρεσθαι τῶνδέ τ’ ἐν μέσῳ πεσεῖν. (Euripides, Phoenissae, episode, lyric 13:11)
• ἐνδέχεσθαι λόγουσ περὶ σπονδῶν καὶ εἰρήνησ οὐκ ἀνασχετὸν ἐποιήσατο, καίπερ ἀμφοτέρασ ἀποβεβληκὼσ τὰσ ὄψεισ, ἀλλ’ ἧκε δι’ ἀγορᾶσ φερόμενοσ πρὸσ τὸ βουλευτήριον εἰσελθὼν δὲ καὶ καταστὰσ εἰσ μέσον ἔφη πρότερον μὲν ἄχθεσθαι τῷ τῶν ὀμμάτων στέρεσθαι, νῦν δ’ ἂν εὔξασθαι μηδ’ ἀκούειν οὕτωσ αἰσχρὰ καὶ ἀγεννῆ βουλευομένουσ καὶ πράττοντασ ἐκείνουσ. (Plutarch, An seni respublica gerenda sit, chapter, section 21 5:1)
• ὧν δ’ οὔτ’ αἴσθησιν ἔσχεν οὔτ’ ἔλαβεν ἐπίνοιαν, πῶσ ἂν στέρεσθαι λέγοιτο; (Plutarch, Consolatio ad uxorem, section 9 10:2)
• μεταξὺ δὲ κινδυνεύω τοσαῦτα κατορθώσασ ἀγέραστοσ ἀπελθεῖν παρ’ ὑμῶν καὶ μόνοσ στερέσθαι τῆσ παρὰ τῶν νόμων ἀμοιβῆσ, οὓσ διεφύλαξα. (Lucian, Tyrannicida, (no name) 3:2)

Similar forms

• στερόμενοι (9)
• στερομένους (6)
• στερόμενον (5)
• στέρομαι (5)
• στερομένη (4)
• στερομένοις (4)
• στερόμενος (3)
• στερόμεθα (2)
• στερομένην (2)
• στερόμεναι (1)
• στερομένας (1)
• στερόμενα (1)
• στερομέναν (1)
• στερομένοιν (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.