Ancient Greek-English Dictionary Language

προσίημι

-μι athematic Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: προσίημι προσήσω προσῆκα

Structure: προς (Prefix) + ί̔̄́ε̄ (Stem) + μι (Ending)

Sense

  1. to send to or towards, let come to, to apply
  2. to let come to or near, admit, to let, approach
  3. to admit, allow, believe
  4. to admit, accept, submit to, to accept, to take it
  5. to allow, approve
  6. to undertake or venture, to allow that
  7. to attach to oneself, attract, win, please, moved or pleased, pleases

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσῑ́ημι προσῑ́ης προσῑ́ησιν*
Dual προσῑ́ετον προσῑ́ετον
Plural προσῑ́εμεν προσῑ́ετε προσῑέᾱσιν*
SubjunctiveSingular προσῑῶ προσῑῇς προσῑῇ
Dual προσῑῆτον προσῑῆτον
Plural προσῑῶμεν προσῑῆτε προσῑῶσιν*
OptativeSingular προσῑείην προσῑείης προσῑείη
Dual προσῑείητον προσῑειήτην
Plural προσῑείημεν προσῑείητε προσῑείησαν
ImperativeSingular προσῑ́ει προσῑέτω
Dual προσῑ́ετον προσῑέτων
Plural προσῑ́ετε προσῑέντων
Infinitive προσῑέναι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσῑεις προσῑεντος προσῑεισα προσῑεισης προσῑεν προσῑεντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσῑ́εμαι προσῑ́εσαι προσῑ́εται
Dual προσῑ́εσθον προσῑ́εσθον
Plural προσῑέμεθα προσῑ́εσθε προσῑ́ενται
SubjunctiveSingular προσῑῶμαι προσῑῇ προσῑῆται
Dual προσῑῆσθον προσῑῆσθον
Plural προσῑώμεθα προσῑῆσθε προσῑῶνται
OptativeSingular προσῑείμην προσῑεῖο προσῑεῖτο
Dual προσῑεῖσθον προσῑείσθην
Plural προσῑείμεθα προσῑεῖσθε προσῑεῖντο
ImperativeSingular προσῑ́εσο προσῑέσθω
Dual προσῑ́εσθον προσῑέσθων
Plural προσῑ́εσθε προσῑέσθων
Infinitive προσῑ́εσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσῑεμενος προσῑεμενου προσῑεμενη προσῑεμενης προσῑεμενον προσῑεμενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular πρόσηκα πρόσηκας πρόσηκεν*
Dual προσῆκατον προσήκατην
Plural προσῆκαμεν προσῆκατε πρόσηκαν
SubjunctiveSingular προσέκω προσέκῃς προσέκῃ
Dual προσέκητον προσέκητον
Plural προσέκωμεν προσέκητε προσέκωσιν*
OptativeSingular προσεκίην προσεκίης προσεκίη
Dual προσεκίητον προσεκιήτην
Plural προσεκίημεν προσεκίητε προσεκίησαν
ImperativeSingular προσέκον προσεκάτω
Dual προσέκατον προσεκάτων
Plural προσέκατε προσεκάντων
Infinitive προσέκαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσεκᾱς προσεκαντος προσεκᾱσα προσεκᾱσης προσεκαν προσεκαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσήκαμην προσῆκω προσῆκατο
Dual προσῆκασθον προσήκασθην
Plural προσήκαμεθα προσῆκασθε προσῆκαντο
SubjunctiveSingular προσέκωμαι προσέκῃ προσέκηται
Dual προσέκησθον προσέκησθον
Plural προσεκώμεθα προσέκησθε προσέκωνται
OptativeSingular προσεκίμην προσέκιο προσέκιτο
Dual προσέκισθον προσεκίσθην
Plural προσεκίμεθα προσέκισθε προσέκιντο
ImperativeSingular προσέκαι προσεκάσθω
Dual προσέκασθον προσεκάσθων
Plural προσέκασθε προσεκάσθων
Infinitive προσέκεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσεκαμενος προσεκαμενου προσεκαμενη προσεκαμενης προσεκαμενον προσεκαμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ὅλωσ γὰρ τὰ τοιαῦτα ἐπινοοῦσι καὶ λέγουσιν, ἃ μάλιστα ἴσασιν ἐσ ὀργὴν δυνάμενα προκαλέσασθαι τὸν ἀκροώμενον, καὶ ἔνθα τρωτόσ ἐστιν ἕκαστοσ ἐπιστάμενοι, ἐπ’ ἐκεῖνο τοξεύουσι καὶ ἀκοντίζουσιν ἐσ αὐτό, ὥστε τῇ παραυτίκα ὀργῇ τεταραγμένον μηκέτι σχολὴν ἄγειν τῇ ἐξετάσει τῆσ ἀληθείασ, ἀλλὰ κἂν θέλῃ τισ ἀπολογεῖσθαι, μὴ προσίεσθαι, τῷ παραδόξῳ τῆσ ἀκροάσεωσ ὡσ ἀληθεῖ προκατειλημμένον. (Lucian, Calumniae non temere credundum, (no name) 15:1)
  • ὅμωσ ὑπ’ αἰσχύνησ ὧν ἐπίστευσαν οὐδ’ ἔτι προσίεσθαι οὐδὲ προσβλέπειν τολμῶσιν αὐτοῖσ ὥσπερ ἠδικημένοι, ὅτι μηδὲν ἀδικοῦντασ ἐπέγνωσαν. (Lucian, Calumniae non temere credundum, (no name) 25:2)
  • ὅπερ, οἶμαι, καὶ Ὅμηροσ ἐν τῷ περὶ Σειρήνων μύθῳ ᾐνίξατο παραπλεῖν κελεύσασ τὰσ ὀλεθρίουσ ταύτασ τῶν ἀκουσμάτων ἡδονὰσ καὶ ἀποφράττειν τὰ ὦτα καὶ μὴ ἀνέδην αὐτὰ ἀναπεταννύειν τοῖσ πάθει προειλημμένοισ, ἀλλ’ ἐπιστήσαντα ἀκριβῆ θυρωρὸν τὸν λογισμὸν ἅπασι τοῖσ λεγομένοισ τὰ μὲν ἄξια προσίεσθαι καὶ παραβάλλεσθαι, τὰ φαῦλα δ’ ἀποκλείειν καὶ ἀπωθεῖν· (Lucian, Calumniae non temere credundum, (no name) 30:2)
  • λέγει δὲ τὸ πρωινὸν ἔμβρωμα, ὃ ἡμεῖσ ἀκρατισμὸν καλοῦμεν διὰ τὸ ἐν ἀκράτῳ βρέχειν καὶ προσίεσθαι ψωμούσ, ὡσ Ἀντιφάνησ· (Athenaeus, The Deipnosophists, book 1, chapter 19 1:2)
  • "διὸ πάντασ εὐλαβουμένουσ τὴν τῶν κυρίων ἀνάτασιν φοβεῖσθαι τοῦ ζῆν ἑκόντασ ἐκβῆναι μόνον τε τὸν ἐν τῷ γήρᾳ θάνατον ἀσπασίωσ προσίεσθαι,1 πεπεισμένουσ τὴν ἀπόλυσιν τῆσ ψυχῆσ μετὰ τῆσ τῶν κυρίων γίγνεσθαι γνώμησ, τούτοισ τοῖσ δόγμασιν ἡμεῖσ πειθόμεθα ’ ὑμῖν δὲ φθόνοσ οὐδὲ εἷσ ἑλέσθαι ἕν τι τῶν τριῶν ἔχειν κακῶν, οὐ γάρ ἐπίστασθε, ὦ ταλαίπωροι, ὅτι αἱ βαρεῖαι αὗται τροφαὶ φράττουσι τὸ ἡγεμονικὸν καὶ οὐκ ἐῶσι τὴν φρόνησιν ἐν αὑτῇ εἶναι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 4531)

Synonyms

  1. to let come to or near

  2. to admit

  3. to admit

  4. to allow

  5. to attach to oneself

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION