Hellas Alive Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

φονεύω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: φονεύω φονεύσω

Structure: φονεύ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from foneu/s

Sense

to murder, kill, slay, to be slain

Conjugation

Present tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	φονεύω	φονεύεις	φονεύει
	Dual		φονεύετον	φονεύετον
	Plural	φονεύομεν	φονεύετε	φονεύουσιν*
Subjunctive	Singular	φονεύω	φονεύῃς	φονεύῃ
	Dual		φονεύητον	φονεύητον
	Plural	φονεύωμεν	φονεύητε	φονεύωσιν*
Optative	Singular	φονεύοιμι	φονεύοις	φονεύοι
	Dual		φονεύοιτον	φονευοίτην
	Plural	φονεύοιμεν	φονεύοιτε	φονεύοιεν
Imperative	Singular		φόνευε	φονευέτω
	Dual		φονεύετον	φονευέτων
	Plural		φονεύετε	φονευόντων, φονευέτωσαν
Infinitive		φονεύειν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		φονευων φονευοντος	φονευουσα φονευουσης	φονευον φονευοντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	φονεύομαι	φονεύει, φονεύῃ	φονεύεται
	Dual		φονεύεσθον	φονεύεσθον
	Plural	φονευόμεθα	φονεύεσθε	φονεύονται
Subjunctive	Singular	φονεύωμαι	φονεύῃ	φονεύηται
	Dual		φονεύησθον	φονεύησθον
	Plural	φονευώμεθα	φονεύησθε	φονεύωνται
Optative	Singular	φονευοίμην	φονεύοιο	φονεύοιτο
	Dual		φονεύοισθον	φονευοίσθην
	Plural	φονευοίμεθα	φονεύοισθε	φονεύοιντο
Imperative	Singular		φονεύου	φονευέσθω
	Dual		φονεύεσθον	φονευέσθων
	Plural		φονεύεσθε	φονευέσθων, φονευέσθωσαν
Infinitive		φονεύεσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		φονευομενος φονευομενου	φονευομενη φονευομενης	φονευομενον φονευομενου

Future tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	φονεύσω	φονεύσεις	φονεύσει
	Dual		φονεύσετον	φονεύσετον
	Plural	φονεύσομεν	φονεύσετε	φονεύσουσιν*
Optative	Singular	φονεύσοιμι	φονεύσοις	φονεύσοι
	Dual		φονεύσοιτον	φονευσοίτην
	Plural	φονεύσοιμεν	φονεύσοιτε	φονεύσοιεν
Infinitive		φονεύσειν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		φονευσων φονευσοντος	φονευσουσα φονευσουσης	φονευσον φονευσοντος
Middle
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	φονεύσομαι	φονεύσει, φονεύσῃ	φονεύσεται
	Dual		φονεύσεσθον	φονεύσεσθον
	Plural	φονευσόμεθα	φονεύσεσθε	φονεύσονται
Optative	Singular	φονευσοίμην	φονεύσοιο	φονεύσοιτο
	Dual		φονεύσοισθον	φονευσοίσθην
	Plural	φονευσοίμεθα	φονεύσοισθε	φονεύσοιντο
Infinitive		φονεύσεσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		φονευσομενος φονευσομενου	φονευσομενη φονευσομενης	φονευσομενον φονευσομενου

Imperfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐφόνευον	ἐφόνευες	ἐφόνευεν*
	Dual		ἐφονεύετον	ἐφονευέτην
	Plural	ἐφονεύομεν	ἐφονεύετε	ἐφόνευον
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐφονευόμην	ἐφονεύου	ἐφονεύετο
	Dual		ἐφονεύεσθον	ἐφονευέσθην
	Plural	ἐφονευόμεθα	ἐφονεύεσθε	ἐφονεύοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

γελοῖον γὰρ εἰ, μὴ γενομένησ ἐν ἀνθρώποισ μηδ’ οὔσησ κακίασ καὶ ἀπληστίασ καὶ ψευδολογίασ μηδ’ ἀλλήλουσ ἡμῶν ἀγόντων καὶ φερόντων καὶ συκοφαντούντων καὶ φονευόντων, οὐκ ἂν ἐβάδιζεν ὁ ἥλιοσ τὴν τεταγμένην πορείαν οὐδ’ ἂν ὡρ́αισ ἐχρῆτο καὶ περιόδοισ καιρῶν ὁ κόσμοσ οὐδ’ ἡ γῆ τὴν μέσην χώραν ἔχουσα τοῦ παντὸσ ἀρχὰσ πνευμάτων ἐνεδίδου καὶ ὄμβρων. (Plutarch, De communibus notitiis adversus Stoicos, section 15 1:2)
ἡττηθεὶσ γὰρ μάχαισ μεγάλαισ ἐπεχείρησε μὲν ἀναζευγνύναι νυκτὸσ, ἐκλιπὼν τὸ στρατόπεδον αἰσθομένων δὲ τῶν Νομαντίνων καὶ τὸ μὲν στρατόπεδον εὐθὺσ λαβόντων, τοῖσ δὲ ἀνθρώποισ ἐπιπεσόντων φεύγουσι καὶ τοὺσ ἐσχάτουσ φονευόντων, τὸ δὲ πᾶν ἐγκυκλουμένων στράτευμα καὶ συνωθούντων εἰσ τόπουσ χαλεποὺσ καὶ διάφευξιν οὐκ ἔχοντασ, ἀπογνοὺσ τὴν ἐκ τοῦ βιάζεσθαι σωτηρίαν ὁ Μαγκῖνοσ ἐπεκηρυκεύετο περὶ σπονδῶν καὶ διαλύσεων πρὸσ αὐτούσ· (Plutarch, Tiberius Gracchus, chapter 5 2:1)
τὸν μέν γε τοῦ ἱεροῦ λόφον ἐκ ῥιζῶν ἄν τισ ἔδοξε βράττεσθαι πάντοθεν τοῦ πυρὸσ καταγέμοντα, δαψιλέστερον δὲ τὸ αἷμα τοῦ πυρὸσ εἶναι καὶ τῶν φονευόντων πλείουσ τοὺσ φονευομένουσ· (Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, 312:2)
ἐπικειμένων δὲ τῶν Βοιωτῶν καὶ τοὺσ ἐσχάτουσ αἰεὶ φονευόντων, νεκρῶν ἐσωρεύθη πλῆθοσ. (Diodorus Siculus, Library, book xv, chapter 84 20:3)
τῶν μὲν φονευόντων τοὺσ ἐντυγχάνοντασ, τῶν δὲ τὰσ οἰκήσεισ ἐμπιπρώντων, ἄλλων δὲ πρὸσ τὰσ ἁρπαγὰσ καὶ τὰσ ὠφελείασ ὡρμηκότων, ἐγίνετο παντελὴσ ἡ τῆσ πόλεωσ καταφθορὰ καὶ διαρπαγή. (Polybius, Histories, book 7, chapter 18 9:1)

Synonyms

to murder
- κατακτείνω (to kill, slay, murder)
- κατεναίρομαι (to kill, slay, murder)
- σφάζω (to slay, kill)
- θείνω (I slay, kill)
- κτείνω (to kill, slay)
- ἀποκτείνω (I kill, slay)
- κατακόπτω (to kill, slay)
- καίνω (to kill, slay)
- ἐξεναρίζω (to kill, slay)
- ἐναίρω (to slay, to kill, slay)
- τυραννοκτονέω (to slay a tyrant, to be slain as a tyrant)

Μαντινεύς (an inhabitant of Mantinea or Mantineia)
σχετλιάζω (to complain of hardship)
ἐνναίω (to dwell in)
λόγιμος (worth mention)
Φωκεύς (an inhabitant of Phocis)
ἱπποκρατέω (to be superior in horse)
συστράτηγος (a joint-commander)
Λακωνισμός (imitation of Lacedaemonian manners)
Ἀνάκειον (the temple of the Dioscuri)
φιλόπατρις (loving one's country)
φρῦνος (a toad)
δορυφόρος (spear-bearing)
ἐμπέραμος (skilled in the use of)
διαλανθάνω (to escape notice)
θριαμβεύω (to triumph)
ἐπιδιώκω (to pursue after)
ἀστύοχος (protecting the city)
ἀστεφάνωτος (uncrowned)
διώνυμος (with two names)
εἰρηναῖος (peaceful)
σίνις (a ravager)
πρύτανις (a prince)
χρυσόγονος (born or begotten of gold)
θρασύτης (over-boldness)
ἐφορεύω (to be ephor)
ὠμότης (rawness)
ἔκκλητος (selected to judge or arbitrate)
Σπαρτάκειος (of Spartacus)
στρατεύω (to serve in war)
Πλαταιᾶσι (at Plataeae)

Derived

καταφονεύω (to slaughter)
συμφονεύω (to join, in killing)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

이 저작물은 크리에이티브 커먼즈 저작자표시-비영리 4.0 국제 라이선스에 따라 이용할 수 있습니다.

bab2min@gmail.com

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

φονεύω

Sense

Conjugation

Present tense

Future tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to murder

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language English 한국어

φονεύω

Sense

Conjugation

Present tense

Future tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to murder

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어