ἐμαυτοῦ
Pronoun;
Transliteration:
Principal Part:
ἐμαυτοῦ
ἐμαυτῆς
Structure:
ἐμαυτ
(Stem)
+
ου
(Ending)
Declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- καὶ εἶπεν ἡ γυνή. ζῇ Κύριοσ ὁ Θεόσ σου, εἰ ἔστι μοι ἐγκρυφίασ ἀλλ̓ ἢ ὅσον δρὰξ ἀλεύρου ἐν τῇ ὑδρίᾳ καὶ ὀλίγον ἔλαιον ἐν τῷ καψάκῃ. καὶ ἰδοὺ ἐγὼ συλλέξω δύο ξυλάρια καὶ εἰσελεύσομαι καὶ ποιήσω αὐτὸ ἐμαυτῇ καὶ τοῖσ τέκνοισ μου, καὶ φαγόμεθα καὶ ἀποθανούμεθα. (Septuagint, Liber I Regum 17:12)
- καὶ ἐρεῖσ τῇ Σὸρ τῇ κατοικούσῃ ἐπὶ τῆσ εἰσόδου τῆσ θαλάσσησ, τῷ ἐμπορίῳ τῶν λαῶν ἀπὸ νήσων πολλῶν. τάδε λέγει Κύριοσ τῇ Σόρ. σὺ εἶπασ. ἐγὼ περιέθηκα ἐμαυτῇ κάλλοσ μου. (Septuagint, Prophetia Ezechielis 27:3)
- καὶ εἰ μηδένα ἀνθρώπων ᾐσχύνου, τοὺσ θεοὺσ ἐχρῆν σε, φησί, δεδιέναι, ὃσ ἔλαβεσ μέν, ὅτ’ ἐκεῖνοσ ἐξέπλει, πέντε τάλαντα παρ’ αὐτοῦ παρακαταθήκην, καὶ περὶ τούτων ἐγὼ θέλω τοὺσ παῖδασ παραστησαμένη καὶ τούτουσ καὶ τοὺσ ὕστερον ἐμαυτῇ γενομένουσ ὀμόσαι, ὅπου ἂν οὗτοσ λέγῃ· (Dionysius of Halicarnassus, chapter 25 5:2)
- φέρω δὲ σοὶ κοινοὺσ ἐμαυτῇ τ’ ἐσ μέσον λόγουσ, ἄναξ. (Euripides, The Trojan Women, episode 2:5)
- ἐγὼ γὰρ αὐτὴ πρῶτον, ἵνα μἄλλην λέγω, ξύνοιδ’ ἐμαυτῇ πολλὰ <δείν’· (Aristophanes, Thesmophoriazusae, Lyric-Scene, strophe 2 1:6)