Sense

1. of ill omen, boding
2. slanderous

Examples

• παροιμίαν τινὰ παλαιὰν, ὦ Πολύκρατεσ, δείσασ μοι δοκεῖ τὸ δύσφημον αὐτῆσ, ὁ φιλόσοφοσ Χρύσιπποσ, οὐχ ὃν ἔχει τρόπον, ἀλλ’ ὡσ αὐτὸσ ᾤετο βέλτιον εἶναι, διατίθεται, τίσ πατέρ’ αἰνήσει, εὶ μὴ εὐδαίμονεσ υἱοί; (Plutarch, Aratus, chapter 1 1:1)
• τύχαισ, ἔργα καὶ πάθη δεινὰ καὶ μεγάλα διαμνημονεύεσθαι, ῥᾴστῃ μὲν ἀποδράσει τοῦ λόγου χρῶνται καὶ τὸ δύσφημον οὐ φαύλωσ ἀπὸ τῶν θεῶν ἐπ’ ἀνθρώπουσ μεταφέρουσι, καὶ ταύτασ ἔχουσιν ἀπὸ τῶν ἱστορουμένων βοηθείασ. (Plutarch, De Iside et Osiride, section 22 2:1)
• λέγεται δὲ καὶ τῶν ἀγάμων ἀδελφῶν ἐκείνων τὴν μὲν ἐπαρωμένην πολλὰ καὶ λοιδοροῦσαν ἐκπιεῖν τὸ φάρμακον, τὴν δὲ Στάτειραν οὔτε δύσφημόν τι φθεγξαμένην οὔτ’ ἀγεννέσ, ἀλλ’ ἐπαινοῦσαν τὸν ἀδελφόν, ὅτι περὶ τοῦ σώματοσ κινδυνεύων οὐκ ἠμέλησεν αὐτῶν, ἀλλὰ προὐνόησεν ἐλευθέρασ καὶ ἀνυβρίστουσ ἀποθανεῖν. (Plutarch, Lucullus, chapter 18 6:1)
• τοὺσ δὲ θεοὺσ οὕτω προσεκύνουν ἢ ταπεινοῦντεσ ἑαυτοὺσ τῇ ἐπικρύψει τῆσ κεφαλῆσ, ἢ μᾶλλον εὐλαβούμενοί τινα φωνὴν προσπεσεῖν αὐτοῖσ ἔξωθεν εὐχομένοισ ἀπαίσιον καὶ δύσφημον ἄχρι τῶν ὤτων ἀνελάμβανον τὸ ἱμάτιον· (Plutarch, Quaestiones Romanae, section 10 2:1)
• ἢ ὅτι πᾶσ ὁρ́κοσ εἰσ κατάραν τελευτᾷ τῆσ ἐπιορκίασ, κατάρα δὲ δύσφημον καὶ σκυθρωπόν; (Plutarch, Quaestiones Romanae, section 44 1:2)

Similar forms

• δύσφημον (12)
• δυσφημίας (8)
• δυσφημίαν (5)
• δύσφημα (3)
• δύσφημά (2)
• δύσφημόν (2)
• δυσφημεῖς (2)
• δυσφημεῖν (2)
• δυσφήμους (2)
• δυσφήμοις (2)
• δυσφήμῳ (2)
• δυσφημιῶν (1)
• δυσφήμου (1)
• δυσφημίαις (1)
• δυσφήμοιο (1)
• δυσφημοῦσα (1)
• δυσφημότατα (1)
• δυσφημίαι (1)
• δυσφημῶ (1)
• δύσφημοι (1)
• δύσφημος (1)
• δυσφημήματα (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.