- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

διαχέω?

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration: diacheō

Principal Part: διαχέω διαχεῶ διέχεα

Structure: δια (Prefix) + χέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to pour different ways, to disperse, to cut up
  2. to dissolve, break up, destroy
  3. to confound
  4. to be poured from one vessel into another
  5. to run through, spread about
  6. to be dissolved, fall away, to disperse
  7. to be or become diffuse or dissipated

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διάχω διάχεις διάχει
Dual διάχειτον διάχειτον
Plural διάχουμεν διάχειτε διάχουσι(ν)
SubjunctiveSingular διάχω διάχῃς διάχῃ
Dual διάχητον διάχητον
Plural διάχωμεν διάχητε διάχωσι(ν)
OptativeSingular διάχοιμι διάχοις διάχοι
Dual διάχοιτον διαχοίτην
Plural διάχοιμεν διάχοιτε διάχοιεν
ImperativeSingular διάχει διαχεῖτω
Dual διάχειτον διαχεῖτων
Plural διάχειτε διαχοῦντων, διαχεῖτωσαν
Infinitive διάχειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαχων διαχουντος διαχουσα διαχουσης διαχουν διαχουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διάχουμαι διάχει, διάχῃ διάχειται
Dual διάχεισθον διάχεισθον
Plural διαχοῦμεθα διάχεισθε διάχουνται
SubjunctiveSingular διάχωμαι διάχῃ διάχηται
Dual διάχησθον διάχησθον
Plural διαχώμεθα διάχησθε διάχωνται
OptativeSingular διαχοίμην διάχοιο διάχοιτο
Dual διάχοισθον διαχοίσθην
Plural διαχοίμεθα διάχοισθε διάχοιντο
ImperativeSingular διάχου διαχεῖσθω
Dual διάχεισθον διαχεῖσθων
Plural διάχεισθε διαχεῖσθων, διαχεῖσθωσαν
Infinitive διάχεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαχουμενος διαχουμενου διαχουμενη διαχουμενης διαχουμενον διαχουμενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διέχεα διέχεας διε῀χει(ν)
Dual διεχέατον διεχεάτην
Plural διεχέαμεν διεχέατε διέχεαν
SubjunctiveSingular διάχω διάχῃς διάχῃ
Dual διάχητον διάχητον
Plural διάχωμεν διάχητε διάχωσι(ν)
OptativeSingular διαχέαιμι διαχέαις διαχέαι
Dual διαχέαιτον διαχεαίτην
Plural διαχέαιμεν διαχέαιτε διαχέαιεν
ImperativeSingular διάχουν διαχεάτω
Dual διαχέατον διαχεάτων
Plural διαχέατε διαχεάντων
Infinitive διαχέαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαχεας διαχεαντος διαχεασα διαχεασης διαχεαν διαχεαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διεχεάμην διέχω διεχέατο
Dual διεχέασθον διεχεάσθην
Plural διεχεάμεθα διεχέασθε διεχέαντο
SubjunctiveSingular διάχωμαι διάχῃ διάχηται
Dual διάχησθον διάχησθον
Plural διαχώμεθα διάχησθε διάχωνται
OptativeSingular διαχεαίμην διαχέαιο διαχέαιτο
Dual διαχέαισθον διαχεαίσθην
Plural διαχεαίμεθα διαχέαισθε διαχέαιντο
ImperativeSingular διαχέαι διαχεάσθω
Dual διαχέασθον διαχεάσθων
Plural διαχέασθε διαχεάσθων
Infinitive διάχεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαχεαμενος διαχεαμενου διαχεαμενη διαχεαμενης διαχεαμενον διαχεαμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • πλήν, γνῶθι τὴν ἀδικίαν σου, ὅτι εἰς Κύριον τὸν Θεόν σου ἠσέβησας καὶ διέχεας τὰς ὁδούς σου εἰς ἀλλοτρίους ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους, τῆς δὲ φωνῆς μου οὐχ ὑπήκουσας, λέγει Κύριος. (Septuagint, Liber Ieremiae 3:13)
  • ἄνευ δὲ τούτων χαλεπὸν οὐδέν, ἀλλ ἐξαμαυροῦνται καὶ διαχέονται ῥᾳδίως, αἵματος λεπτοῦ. (Plutarch, De tuenda sanitate praecepta, chapter, section 10 3:1)
  • ἐξέπνει δὲ μαλακὴν καὶ πραεῖαν αὔραν ὀσμὰς ἀναφέρουσαν ἡδονῆς τε θαυμασίας καὶ κρᾶσιν, οἱάν ὁ οἶνος τοῖς μεθυσκομένοις, ἐμποιοῦσαν εὐωχούμεναι γὰρ αἱ ψυχαὶ ταῖς εὐωδίαις διεχέοντο τε καὶ πρὸς ἀλλήλας ἐφιλοφρονοῦντο: (Plutarch, De sera numinis vindicta, section 22 36:1)
  • "αἱ δ ἡδοναὶ καθάπερ αὖραι πρὸς ἑτέραις ἕτεραι τοῦ σώματος ἄκραις ἐπιγελῶσαι διαχέονται, καὶ ὁ χρόνος ὁ μὲν τούτων οὐ πολὺς ἀλλ ὥσπερ οἱ διᾴττοντες ἔξαψιν ἅμα καὶ σβέσιν ἐν τῇ σαρκὶ λαμβάνουσιν εἷς δὲ τοῦ πόνου μάρτυς ὁ Αἰσχύλου Φιλοκτήτης ἱκανός: (Plutarch, Non posse suaviter vivi secundum Epicurum, section 310)
  • πολὺ δὲ μάλιστα ταῖς ὡρ´αις ἔχαιρεν, καὶ τοῦτο μὲν εὐφραίνετο θέρους προσιόντος, ὁπότε ἤδη διαχέοι τὸν ἀέρα, τοῦτο δὲ οὐκ ἤχθετο παυομένου, ἅτε ἀπαλλαττόμενος τοῦ σφοδροῦ καύματος, τοῖς δὲ ὡρ´αις ξυνεπόμενος καὶ κατ ὀλίγον αὐτῶν πειρώμενος ἀλύπως ἀφικνεῖτο πρὸς ἑκατέραν τὴν ὑπερβολήν. (Dio, Chrysostom, Orationes, 11:1)

Synonyms

  1. to dissolve

  2. to confound

  3. to be poured from one vessel into another

  4. to run through

  5. to be dissolved

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION