ἀριστεύς
Third declension Noun; Masculine
Transliteration:
Principal Part:
ἀριστεύς
Structure:
ἀριστευ
(Stem)
+
ς
(Ending)
Sense
- the best man, the best or noblest, chiefs, princes
Declension
Third declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- καίτοι εἰ καὶ μηδὲν αὐτῇ τοιοῦτο ἐπέπρακτο, καλῶσ εἶχέ μοι ἀνδρὶ ἤδη τετταράκοντα ἔτη σχεδὸν γεγονότι θορύβων μὲν ἐκείνων καὶ δικῶν ἀπηλλάχθαι καὶ τοὺσ ἄνδρασ τοὺσ δικαστὰσ ἀτρεμεῖν ἐᾶν, τυράννων κατηγορίασ καὶ ἀριστέων ἐπαίνουσ ἐκφυγόντα, εἰσ δὲ τὴν Ἀκαδήμειαν ἢ εἰσ τὸ Λύκειον ἐλθόντα τῷ βελτίστῳ τούτῳ Διαλόγῳ συμπεριπατεῖν ἠρέμα διαλεγομένουσ, τῶν ἐπαίνων καὶ κρότων οὐ δεομένουσ. (Lucian, Bis accusatus sive tribunalia, (no name) 32:2)
- οὐδὲν γοῦν καὶ ἐν ἐκείνοισ μᾶλλον ἐπαινοῦμεν ἢ τὸ ^ ἐοικέναι τοῖσ ὑποκειμένοισ προσώποισ καὶ μὴ ἀπῳδὰ εἶναι τὰ λεγόμενα τῶν εἰσαγομένων ἀριστέων ἢ τυραννοκτόνων ἢ πενήτων ἢ γεωργῶν, ἀλλ’ ἐν ἑκάστῳ τούτων τὸ ἴδιον καὶ τὸ ἐξαίρετον δείκνυσθαι. (Lucian, De saltatione, (no name) 65:2)
- δείσασ δὲ μή τῳ παῖδ’ ἀριστέων τέκοι Ἀγαμέμνονοσ ποινάτορ’, εἶχεν ἐν δόμοισ Αἴγισθοσ οὐδ’ ἡρ́μοζε νυμφίῳ τινί. (Euripides, episode 1:8)
- ὁ δ’ Ἡρακλῆσ ὁμοίωσ ἑταῖρον ἀγένειον ἐπιδιώκων ἀπελείφθη τῶν ἀριστέων καὶ προύδωκε τὸν στόλον· (Plutarch, Bruta animalia ratione uti, chapter, section 7 14:1)
- καὶ τότε μὲν εἰσ Ἰσθμὸν μετὰ τῶν ἀριστέων πλεύσασ ἀνέθηκε τὴν ναῦν Ποσειδῶνι, αὖθισ δὲ Μήδειαν παρακαλεῖ ζητεῖν ὅπωσ Πελίασ αὐτῷ δίκασ ὑπόσχῃ. (Apollodorus, Library and Epitome, book 1, chapter 9 27:6)
