Ancient Greek-English Dictionary Language

φιλόσοφος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: φιλόσοφος φιλόσοφος φιλόσοφον

Structure: φιλοσοφ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. (substantive) lover of knowledge/wisdom
  2. (substantive) educated, learned person
  3. (substantive) professor
  4. (substantive) philosopher
  5. scientific, philosophic

Examples

  • τοῖσ δὲ φιλοσόφοισ προειπεῖν μὴ ἀναπλάττειν κενὰ ^ ὀνόματα μηδὲ ληρεῖν περὶ ὧν οὐκ ἴσασιν. (Lucian, Deorum concilium, (no name) 17:1)
  • συντέτακται μέν, ὦ Πάμφιλε, ὡσ οἶσθα, ἐκ βασιλέωσ μισθοφορά τισ οὐ φαύλη κατὰ γένη τοῖσ φιλοσόφοισ, Στωϊκοῖσ λέγω καὶ Πλατωνικοῖσ καὶ Ἐπικουρείοισ, ἔτι δὲ καὶ τοῖσ ἐκ τοῦ Περιπάτου, τὰ ἴσα τούτοισ ἅπασιν. (Lucian, Eunuchus, (no name) 3:1)
  • δῆλοσ γάρ ἐστιν, εἰ καὶ μηδὲν ἔγραψε, πλείστην μὲν παρασκευὴν εἰσ ταῦτα παρεσκευασμένοσ, μεγίστασ δὲ δαπάνασ εἰσ τὴν συναγωγὴν αὐτῶν τετελεκώσ, καὶ πρὸσ τούτοισ πολλῶν μὲν αὐτόπτησ γεγενημένοσ, πολλοῖσ δ’ εἰσ ὁμιλίαν ἐλθὼν ἀνδράσι τοῖσ τότε πρωτεύουσι καὶ στρατηγοῖσ δημαγωγοῖσ τε καὶ φιλοσόφοισ διὰ τὴν συγγραφήν· (Dionysius of Halicarnassus, Epistula ad Pompeium Geminum, chapter 6 2:1)
  • ἀλλ’ οὔτε ἀγνοήσεται ταῦτα, ὦ Ζεῦ, ἐν φανερῷ ἐσομένησ τῆσ ἔριδοσ τοῖσ φιλοσόφοισ, καὶ δόξεισ τυραννικὸσ εἶναι μὴ κοινούμενοσ περὶ τῶν οὕτω μεγάλων καὶ κοινῶν ἅπασιν. (Lucian, Juppiter trageodeus, (no name) 5:8)
  • καὶ τοῖσ φιλοσόφοισ δὲ ἐπιμελὲσ ἦν συνάγουσι τοὺσ νέουσ μετ’ αὐτῶν πρόσ τινα τεταγμένον νόμον εὐωχεῖσθαι. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 2 2:1)

Synonyms

  1. lover of knowledge

  2. philosopher

Related

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION