Ancient Greek-English Dictionary

ἀπόπληκτος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀπόπληκτος ἀπόπληκτος ἀπόπληκτον

Structure: ἀ (Prefix) + ποπληκτ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: a)poplh/ssw

Sense

  1. Stricken by a stroke
  2. dumb, astounded, senseless
  3. crippled

Examples

  • ὁ Τίμων σου ‐ περὶ τοῦ κυνὸσ τοῦ θαλαττίου ἱστορῶν γράφει καὶ ταῦτα ἀλλ’ οὐ πολλοὶ ἴσασι βροτῶν τόδε θεῖον ἔδεσμα οὐδ’ ἔσθειν ἐθέλουσιν, ὅσοι κεπφαττελεβώδη ψυχὴν κέκτηνται θνητῶν εἰσὶν τ’ ἀπόπληκτοι, ὡσ ἀνθρωποφάγου τοῦ θηρίου ὄντοσ· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 56 1:1)
  • νῦν δὲ δρῶσιν > ι ` οὐδέν, ἀλλ’ ὥσπερ ἀπόπληκτοι στάδην ἑστῶτεσ ὠρύονται. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 25 3:4)
  • ἀλλ’ οὐ πολλοὶ ἴσασι βροτῶν τόδε θεῖον ἔδεσμα οὐδ’ ἔσθειν ἐθέλουσιν, ὅσοι κεπφαττελεβώδη ψυχὴν κέκτηνται θνητῶν εἰσὶν τ’ ἀπόπληκτοι ὡσ ἀνθρωποφάγου τοῦ θηρίου ὄντοσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 85 3:2)
  • ἢν μὲν ὦν ἄνευ φανερῆσ προφάσιοσ ἀπόπληκτοι γίγνωνται, ὧδε χρὴ συλλογί ζεσθαι ἀμφὶ τῆσ ἀφαιρέσιοσ · ἢν δὲ ἀπὸ πληγῆσ, ἢ καταφορῆσ, ἢ πιέσιοσ ξυμβῇ, οὐ χρὴ ἀναβάλλεσθαι. (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU OCEWN NOUSWN QERAPEUTIKON, 158)
  • Νοσήματα δὲ ἐν μὲν τῇσιν ἐπομβρίῃσιν ὡσ τὰ πολλὰ γίνεται, πυρετοί τε μακροὶ, καὶ κοιλίησ‧ Ῥύσιεσ, καὶ σηπεδόνεσ, καὶ ἐπίληπτοι, καὶ ἀπόπληκτοι, καὶ κυνάγχαι‧ ἐν δὲ τοῖσιν αὐχμοῖσι, φθινάδεσ, ὀφθαλμίαι, ἀρθρίτιδεσ, στραγγουρίαι, καὶ δυσεντερίαι. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., AFORISMOI., 31.17)

Synonyms

  1. crippled

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION