Dionysius of Halicarnassus, De Demosthene, chapter 13

(디오니시오스, De Demosthene, chapter 13)

ταῦτ’ οὐ καθαρὰ καὶ ἀκριβῆ καὶ σαφῆ καὶ διὰ τῶν κυρίων τε καὶ κοινῶν ὀνομάτων κατεσκευασμένα ὥσπερ τὰ Λυσίου; τοσαύτην σαύτην οἱ χαρακτῆρεσ ὁμοιότητα πρὸσ ἀλλήλουσ ἔχουσι. ἐμοὶ μὲν γὰρ ὑπάρχειν δοκεῖ. τί δέ; οὐχὶ σύντομα καὶ στρογγύλα καὶ ἀληθείασ μεστὰ καὶ τὴν ἀφελῆ καὶ ἀκατάσκευον ἐπιφαίνοντα φύσιν, καθάπερ ἐκεῖνα; πάντων μὲν οὖν μάλιστα. οὐχὶ δὲ καὶ πιθανὰ καὶ ἐν ἤθει λεγόμενά τινι καὶ τὸ πρέπον τοῖσ ὑποκειμένοισ προσώποισ τε καὶ πράγμασι φυλάττοντα; ἡδονῆσ δὲ ἄρα καὶ πειθοῦσ καὶ χαρίτων καιροῦ τε καὶ τῆσ ἄλλησ ἁπάσησ τῆσ τοῖσ Λυσιακοῖσ ἐπανθούσησ ἀρετῆσ οὐχὶ πολλὴ μοῖρα; οὐκ ἔνεστ’ ἄλλωσ εἰπεῖν. εἰ γοῦν μὴ διὰ τῆσ ἐπιγραφῆσ, οὗ τινόσ ἐστιν, ἑκάτεροσ τῶν λόγων γνώριμοσ ἦν, ἀλλ’ ἀνεπιγράφοισ περιετύχομεν αὐτοῖσ, οὐ πολλοὺσ ἂν ἡμῶν οἰόμαι διαγνῶναι ῥᾳδίωσ, πότεροσ Δημοσθένουσ ἐστὶν ἢ Λυσίου·

SEARCH

MENU NAVIGATION