Ancient Greek-English Dictionary Language

προπηλακίζω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: προπηλακίζω προπηλακιῶ

Structure: προπηλακίζ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from ph=lac phlo/s

Sense

  1. to bespatter with mud or to trample in the mire, to treat with contumely, to abuse foully
  2. to throw in one's teeth

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προπηλακίζω προπηλακίζεις προπηλακίζει
Dual προπηλακίζετον προπηλακίζετον
Plural προπηλακίζομεν προπηλακίζετε προπηλακίζουσιν*
SubjunctiveSingular προπηλακίζω προπηλακίζῃς προπηλακίζῃ
Dual προπηλακίζητον προπηλακίζητον
Plural προπηλακίζωμεν προπηλακίζητε προπηλακίζωσιν*
OptativeSingular προπηλακίζοιμι προπηλακίζοις προπηλακίζοι
Dual προπηλακίζοιτον προπηλακιζοίτην
Plural προπηλακίζοιμεν προπηλακίζοιτε προπηλακίζοιεν
ImperativeSingular προπηλάκιζε προπηλακιζέτω
Dual προπηλακίζετον προπηλακιζέτων
Plural προπηλακίζετε προπηλακιζόντων, προπηλακιζέτωσαν
Infinitive προπηλακίζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προπηλακιζων προπηλακιζοντος προπηλακιζουσα προπηλακιζουσης προπηλακιζον προπηλακιζοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προπηλακίζομαι προπηλακίζει, προπηλακίζῃ προπηλακίζεται
Dual προπηλακίζεσθον προπηλακίζεσθον
Plural προπηλακιζόμεθα προπηλακίζεσθε προπηλακίζονται
SubjunctiveSingular προπηλακίζωμαι προπηλακίζῃ προπηλακίζηται
Dual προπηλακίζησθον προπηλακίζησθον
Plural προπηλακιζώμεθα προπηλακίζησθε προπηλακίζωνται
OptativeSingular προπηλακιζοίμην προπηλακίζοιο προπηλακίζοιτο
Dual προπηλακίζοισθον προπηλακιζοίσθην
Plural προπηλακιζοίμεθα προπηλακίζοισθε προπηλακίζοιντο
ImperativeSingular προπηλακίζου προπηλακιζέσθω
Dual προπηλακίζεσθον προπηλακιζέσθων
Plural προπηλακίζεσθε προπηλακιζέσθων, προπηλακιζέσθωσαν
Infinitive προπηλακίζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προπηλακιζομενος προπηλακιζομενου προπηλακιζομενη προπηλακιζομενης προπηλακιζομενον προπηλακιζομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προπηλακίω προπηλακίεις προπηλακίει
Dual προπηλακίειτον προπηλακίειτον
Plural προπηλακίουμεν προπηλακίειτε προπηλακίουσιν*
OptativeSingular προπηλακίοιμι προπηλακίοις προπηλακίοι
Dual προπηλακίοιτον προπηλακιοίτην
Plural προπηλακίοιμεν προπηλακίοιτε προπηλακίοιεν
Infinitive προπηλακίειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προπηλακιων προπηλακιουντος προπηλακιουσα προπηλακιουσης προπηλακιουν προπηλακιουντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προπηλακίουμαι προπηλακίει, προπηλακίῃ προπηλακίειται
Dual προπηλακίεισθον προπηλακίεισθον
Plural προπηλακιοῦμεθα προπηλακίεισθε προπηλακίουνται
OptativeSingular προπηλακιοίμην προπηλακίοιο προπηλακίοιτο
Dual προπηλακίοισθον προπηλακιοίσθην
Plural προπηλακιοίμεθα προπηλακίοισθε προπηλακίοιντο
Infinitive προπηλακίεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προπηλακιουμενος προπηλακιουμενου προπηλακιουμενη προπηλακιουμενης προπηλακιουμενον προπηλακιουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἐν δὲ τῷ Εὐθυδήμῳ Εὐθύδημον καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Διονυσόδωρον προπηλακίζων καὶ καλῶν ὀψιμαθεῖσ ἔτι τε ἐριστὰσ ὀνομάζων ὀνειδίζει αὐτοῖσ καὶ τὴν ἐκ Χίου τῆσ πατρίδοσ φυγήν, ἀφ’ ἧσ ἐν Θουρίοισ κατῳκίσθησαν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 114 1:1)
  • ταῦτα δ’ οὐχ, ὡσ ἔνιοι νομίζουσι, Καρνεάδῃ δυσχεράνασ ἔπραξεν, ἀλλ’ ὅλωσ φιλοσοφίᾳ προσκεκρουκὼσ καὶ πᾶσαν Ἑλληνικὴν μοῦσαν καὶ παιδείαν ὑπὸ φιλοτιμίασ προπηλακίζων, ὅσ γε καὶ Σωκράτη φησὶ λάλον καὶ βίαιον γενόμενον ἐπιχειρεῖν τρόπῳ δυνατὸσ ἦν, τυραννεῖν τῆσ πατρίδοσ, καταλύοντα τὰ ἔθη καὶ πρὸσ ἐναντίασ τοῖσ νόμοισ δόξασ ἕλκοντα καὶ μεθιστάντα τοὺσ πολίτασ. (Plutarch, Marcus Cato, chapter 23 1:1)
  • ὡσ οὖν ἐνεδίδου τὸ πολὺ τοῦ δήμου καὶ φανερὸν ἦν τῷ κοσμίωσ καὶ σωφρόνωσ ἀκούειν ἀγόμενον καὶ κηλούμενον, ἀνέστησαν οἱ δήμαρχοι, τῇ μὲν βουλῇ σωφρονούσῃ τὸν δῆμον ἀνθυπείξειν ὅσα καλῶσ ἔχει φάσκοντεσ, τὸν δὲ Μάρκιον ἀπολογεῖσθαι κελεύοντεσ, εἰ μή φησιν ἐπὶ συγχύσει τῆσ πολιτείασ καὶ καταλύσει τοῦ δήμου τήν τε βουλὴν παροξύνειν καὶ καλούμενοσ ὑπ’ αὐτῶν ἀπειθῆσαι, τέλοσ δὲ τοὺσ ἀγορανόμουσ τύπτων ἐν ἀγορᾷ καὶ προπηλακίζων ἐμφύλιον, ὅσον ἐπ’ αὐτῷ, πόλεμον ἐξεργάσασθαι καὶ προαγαγεῖν εἰσ ὅπλα τοὺσ πολίτασ. (Plutarch, Lives, chapter 18 1:1)
  • ἀλλ’ οὕτω σφόδρα καταπεφρόνηκεν ὥστε διατετέλεκεν ἁθρόουσ μὲν ὑμᾶσ κολακεύων, ἕνα δ’ ἕκαστον προπηλακίζων. (Andocides, Speeches, 26:3)
  • ὃσ εἰσ τοῦθ’ ἥκει πονηρίασ ὥστ’ ἐνδεδειγμένοσ ἤδη βοῶν, συκοφαντῶν, ἀπειλῶν οὐκ ἐπαύετο, οἷσ μὲν ὑμεῖσ τὰ μέγιστ’ ἐνεχειρίζετε στρατηγοῖσ, ὅτι αὐτῷ ἀργύριον αἰτοῦντι οὐκ ἔδοσαν, οὐδὲ τῶν κοπρώνων ἂν ἐπιστάτασ ἑλέσθαι φάσκων, οὐκ ἐκείνουσ ὑβρίζων, οὔ ἐκείνοισ μὲν γὰρ ἐξῆν μικρὸν ἀργύριον δοῦσι τούτῳ μὴ ἀκούειν ταῦτα, ἀλλὰ τὴν ὑμετέραν χειροτονίαν προπηλακίζων καὶ τῆσ αὑτοῦ πονηρίασ ἐπίδειξιν ποιούμενοσ, τὰσ δὲ κληρωτὰσ ἀρχὰσ σπαράττων, αἰτῶν, εἰσπράττων ἀργύριον, τί κακὸν οὐ παρέχων; (Demosthenes, Speeches 21-30, 58:3)

Synonyms

  1. to throw in one's teeth

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION