παύω
Non-contract Verb;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
παύω
παύσω
ἔπαυσα
πέπαυκα
πέπαυμαι
ἐπαύσθην
Structure:
παύ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to make to cease, (with accusative) to bring to an end, check
- (mostly of things) to make an end of, stop, abate
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- καὶ ἐγένετο Ἱερεμίου παυσαμένου λαλοῦντοσ πάντα, ἃ συνέταξε Κύριοσ αὐτῷ λαλῆσαι παντὶ τῷ λαῷ, καὶ συνελάβοσαν αὐτὸν οἱ ἱερεῖσ καὶ οἱ ψευδοπροφῆται καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ λέγων. θανάτῳ ἀποθανῇ, (Septuagint, Liber Ieremiae 33:8)
- ὥστε καὶ μεταξὺ σοῦ λέγοντοσ ἔπασχόν τι ἐν τῇ ψυχῇ, καὶ παυσαμένου ἄχθομαι καὶ ἵνα δὴ καὶ κατὰ σὲ εἴπω, τέτρωμαι· (Lucian, Nigrinus, Nigrinou Fiaosofia 38:2)
- πνεῦμα πλεύσαντοσ ἐπισφαλῶσ, εὐδίασ δὲ καὶ εὐαερίασ γενομένησ ὁρμίσασθαι ζητοῦντοσ, ὁ τῷ φθόνῳ διαναυμαχήσασ πολὺν χρόνον, εἶτα παυσαμένου καὶ στορεσθέντοσ, ἀνακρουόμενοσ ἐκ τῆσ πολιτείασ καὶ προϊέμενοσ ἅμα ταῖσ πράξεσι τὰσ κοινωνίασ καὶ τὰσ ἑταιρείασ. (Plutarch, An seni respublica gerenda sit, chapter, section 7 6:1)
- παυσαμένου δὲ τοῦ Πεμπτίδου καὶ τοῦ πατρὸσ ἀρξαμένου τι περὶ τούτων λέγειν, ἕτεροσ ἧκεν ἐκ πόλεωσ, τὸν Ἀνθεμίωνα μεταπεμπομένησ τῆσ Ἰσμηνοδώρασ· (Plutarch, Amatorius, section 131)
- παύσασθαι τὸν διαλεγόμενον, καὶ παυσαμένου μὴ εὐθέωσ ἐπιβάλλῃ τὴν ἀντίρρησιν, ἀλλ’ ὡσ Αἰσχίνησ φησί, διαλείπῃ χρόνον, εἴτε προσθεῖναί τι βούλοιτο τοῖσ λελεγμένοισ ὁ εἰρηκώσ, εἴτε μεταθέσθαι καὶ ἀφελεῖν. (Plutarch, De Recta Ratione Audiendi, chapter, section 4 2:1)
Synonyms
-
to make an end of
Derived
- ἀναπαύω (to make to cease, to stop or hinder from, to give)
- ἀποπαύω (to stop or hinder from, make to cease from, to hinder)
- διαπαύω (to make to cease, to rest between times, pause)
- ἐκπαύω (to set quite at rest, put an end to, to take one's rest)
- καταπαύω (to lay to rest, put an end to, to lay to rest)
- μεταπαύομαι (to rest between-whiles)