- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀποπαύω?

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration: apopauō

Principal Part: ἀποπαύω

Structure: ἀπο (Prefix) + παύ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to stop or hinder from, make to cease from, to hinder, to leave off or cease from, to leave off
  2. to stop, check

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποπαύω ἀποπαύεις ἀποπαύει
Dual ἀποπαύετον ἀποπαύετον
Plural ἀποπαύομεν ἀποπαύετε ἀποπαύουσι(ν)
SubjunctiveSingular ἀποπαύω ἀποπαύῃς ἀποπαύῃ
Dual ἀποπαύητον ἀποπαύητον
Plural ἀποπαύωμεν ἀποπαύητε ἀποπαύωσι(ν)
OptativeSingular ἀποπαύοιμι ἀποπαύοις ἀποπαύοι
Dual ἀποπαύοιτον ἀποπαυοίτην
Plural ἀποπαύοιμεν ἀποπαύοιτε ἀποπαύοιεν
ImperativeSingular ἀποπαύε ἀποπαυέτω
Dual ἀποπαύετον ἀποπαυέτων
Plural ἀποπαύετε ἀποπαυόντων, ἀποπαυέτωσαν
Infinitive ἀποπαύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποπαυων ἀποπαυοντος ἀποπαυουσα ἀποπαυουσης ἀποπαυον ἀποπαυοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀποπαύομαι ἀποπαύει, ἀποπαύῃ ἀποπαύεται
Dual ἀποπαύεσθον ἀποπαύεσθον
Plural ἀποπαυόμεθα ἀποπαύεσθε ἀποπαύονται
SubjunctiveSingular ἀποπαύωμαι ἀποπαύῃ ἀποπαύηται
Dual ἀποπαύησθον ἀποπαύησθον
Plural ἀποπαυώμεθα ἀποπαύησθε ἀποπαύωνται
OptativeSingular ἀποπαυοίμην ἀποπαύοιο ἀποπαύοιτο
Dual ἀποπαύοισθον ἀποπαυοίσθην
Plural ἀποπαυοίμεθα ἀποπαύοισθε ἀποπαύοιντο
ImperativeSingular ἀποπαύου ἀποπαυέσθω
Dual ἀποπαύεσθον ἀποπαυέσθων
Plural ἀποπαύεσθε ἀποπαυέσθων, ἀποπαυέσθωσαν
Infinitive ἀποπαύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀποπαυομενος ἀποπαυομενου ἀποπαυομενη ἀποπαυομενης ἀποπαυομενον ἀποπαυομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἀχέων δ ἀπεπαύετο θυμός. (Anonymous, Homeric Hymns, 43:2)
  • ἀλλ ἀποπαύετε μηδ ἐπὶ πλείω θρῆνον ἐγείρετε: (Sophocles, Oedipus at Colonus, episode, close8)
  • οὓς δ ἂν αἰσθάνωμαι, ἔφη, ὅμως καὶ εὖ πάσχοντας ἔτι ἀδικεῖν πειρωμένους, τούτους ὡς ἀνηκέστους πλεονέκτας ὄντας ἤδη καὶ τῆς χρήσεως ἀποπαύω. (Xenophon, Works on Socrates, , chapter 14 9:1)
  • τὰ δὲ χάλκεα δάκρυα νύμφης Ἄρεϊ δουρίκτητον ἐμαντεύοντο τιθήνην, Ἴλιον Ἀργείοισιν ἐελμένον ἀσπιδιώταις, %2οὔθ Ἕλενος κοτέων ἀπεπαύετο: (Unknown, Greek Anthology, book 2, chapter 1 30:1)
  • ταύτην δὲ τὴν ὠδῖνα ἐγείρειν τε καὶ ἀποπαύειν ἡ ἐμὴ τέχνη δύναται. (Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, 57:5)

Synonyms

  1. to stop or hinder from

  2. to stop

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION