Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 102:

(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 102:)

τοῦτ’ ἐκεῖνο, ὦ Φαῖδρε. οὐκέτ’ ἂν τὸ πέρα ἀκούσαισ ἐμοῦ λέγοντοσ, ἀλλ’ ἤδη σοι τέλοσ ἐχέτω ὁ λόγοσ. καίτοι ᾤμην γε μεσοῦν αὐτόν, καὶ ἐρεῖν τὰ ἴσα περὶ τοῦ μὴ ἐρῶντοσ, ὡσ δεῖ ἐκείνῳ χαρίζεσθαι μᾶλλον, λέγων ὅσα αὖ ἔχει ἀγαθά· νῦν δὲ δή, ὦ Σώκρατεσ, τί ἀποπαύῃ;