παύω
Non-contract Verb;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
παύω
παύσω
ἔπαυσα
πέπαυκα
πέπαυμαι
ἐπαύσθην
Structure:
παύ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to make to cease, (with accusative) to bring to an end, check
- (mostly of things) to make an end of, stop, abate
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- σὺ γὰρ κατιδὼν τὸν βίον ἀδικίασ καὶ παρανομίασ μεστὸν ἅτε ἀμαθίᾳ καὶ ὕβρει ξυνόντα καὶ ταραττόμενον ὑπ’ αὐτῶν, κατελεήσασ τὸ ἀνθρώπειον ὑπὸ τῇ ἀγνοίᾳ ἐλαυνόμενον ἐμὲ κατέπεμψασ, ἐντειλάμενοσ ἐπιμεληθῆναι ὡσ παύσαιντο μὲν ἀδικοῦντεσ ἀλλήλουσ καὶ βιαζόμενοι καὶ ὅμοια τοῖσ θηρίοισ βιοῦντεσ, ἀναβλέψαντεσ δὲ πρὸσ τὴν ἀλήθειαν εἰρηνικώτερον ξυμπολιτεύοιντο. (Lucian, Fugitivi, (no name) 5:4)
- Σεπφωρίταισ δ’ ἠπείλησα, εἰ μὴ παύσαιντο τῆσ ἀγνωμοσύνησ, λήψεσθαι παρ’ αὐτῶν δίκασ. (Flavius Josephus, 133:2)
- εἰ γὰρ ὄντωσ ὠργίζοντο Σαμίοισ, οὐ παροξύνειν, ἀποτρέπειν δὲ μᾶλλον αὐτοῖσ ἦν προσῆκον Λακεδαιμονίουσ ἐπὶ Πολυκράτη στρατευομένουσ, ὅπωσ μὴ τοῦ τυράννου καταλυθέντοσ ἐλεύθεροι Σάμιοι γένοιντο καὶ παύσαιντο δουλεύοντεσ. (Plutarch, De Herodoti malignitate, section 22 7:2)
- ὀμνύων δὲ πρὸσ τοὺσ παρόντασ ἦ μήν, ὅταν πρῶτον εἰσ Σπάρτην παραγένηται, πάντα ποιήσειν ὑπὲρ τοῦ διαλυθῆναι τοὺσ Ἕλληνασ, ὡσ φοβεροὶ τοῖσ βαρβάροισ εἰε͂ν αὐτοὶ καὶ παύσαιντο τῆσ ἐκείνων ἐπ’ ἀλλήλουσ δεόμενοι δυνάμεωσ. (Plutarch, , chapter 6 7:1)
- εἰ παύσαιντο μὲν Ἀλβανοὶ φθονοῦντεσ Ῥωμαίοισ ἐφ’ οἷσ ἔχουσιν ἀγαθοῖσ, οὐκ ἄνευ μεγάλων κινδύνων καὶ πόνων πολλῶν αὐτὰ κτησάμενοι, οὑ̓θὲν γοῦν πεπονθότεσ ὑφ’ ἡμῶν οὔτε μεῖζον οὔτε ἔλαττον κακὸν διὰ τοῦτο μισεῖτε ἡμᾶσ, ὅτι δοκοῦμεν ἄμεινον ὑμῶν πράττειν’ παύσαιντο δὲ Ῥωμαῖοι δἰ ὑποψίασ ἔχοντεσ Ἀλβανοὺσ ὡσ ἐπιβουλεύοντασ ἀεί σφισι καὶ φυλαττόμενοι καθάπερ ἐχθρούσ· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 9 6:1)
Synonyms
-
to make an end of
Derived
- ἀναπαύω (to make to cease, to stop or hinder from, to give)
- ἀποπαύω (to stop or hinder from, make to cease from, to hinder)
- διαπαύω (to make to cease, to rest between times, pause)
- ἐκπαύω (to set quite at rest, put an end to, to take one's rest)
- καταπαύω (to lay to rest, put an end to, to lay to rest)
- μεταπαύομαι (to rest between-whiles)
