Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

κάμνω

Non-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: κάμνω καμοῦμαι ἔκαμον κέκμηκα

Structure: κάμν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: lengthd. from the Root KAM

Sense

  1. exert oneself, labour, work hard

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κάμνω κάμνεις κάμνει
Dual κάμνετον κάμνετον
Plural κάμνομεν κάμνετε κάμνουσιν*
SubjunctiveSingular κάμνω κάμνῃς κάμνῃ
Dual κάμνητον κάμνητον
Plural κάμνωμεν κάμνητε κάμνωσιν*
OptativeSingular κάμνοιμι κάμνοις κάμνοι
Dual κάμνοιτον καμνοίτην
Plural κάμνοιμεν κάμνοιτε κάμνοιεν
ImperativeSingular κάμνε καμνέτω
Dual κάμνετον καμνέτων
Plural κάμνετε καμνόντων, καμνέτωσαν
Infinitive κάμνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
καμνων καμνοντος καμνουσα καμνουσης καμνον καμνοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κάμνομαι κάμνει, κάμνῃ κάμνεται
Dual κάμνεσθον κάμνεσθον
Plural καμνόμεθα κάμνεσθε κάμνονται
SubjunctiveSingular κάμνωμαι κάμνῃ κάμνηται
Dual κάμνησθον κάμνησθον
Plural καμνώμεθα κάμνησθε κάμνωνται
OptativeSingular καμνοίμην κάμνοιο κάμνοιτο
Dual κάμνοισθον καμνοίσθην
Plural καμνοίμεθα κάμνοισθε κάμνοιντο
ImperativeSingular κάμνου καμνέσθω
Dual κάμνεσθον καμνέσθων
Plural κάμνεσθε καμνέσθων, καμνέσθωσαν
Infinitive κάμνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καμνομενος καμνομενου καμνομενη καμνομενης καμνομενον καμνομενου

Future tense

Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular καμοῦμαι καμεῖ, καμῇ καμεῖται
Dual καμεῖσθον καμεῖσθον
Plural καμούμεθα καμεῖσθε καμοῦνται
OptativeSingular καμοίμην καμοῖο καμοῖτο
Dual καμοῖσθον καμοίσθην
Plural καμοίμεθα καμοῖσθε καμοῖντο
Infinitive καμεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
καμουμενος καμουμενου καμουμενη καμουμενης καμουμενον καμουμενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular έ̓καμνον έ̓καμνες έ̓καμνεν*
Dual ἐκάμνετον ἐκαμνέτην
Plural ἐκάμνομεν ἐκάμνετε έ̓καμνον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκαμνόμην ἐκάμνου ἐκάμνετο
Dual ἐκάμνεσθον ἐκαμνέσθην
Plural ἐκαμνόμεθα ἐκάμνεσθε ἐκάμνοντο

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular έ̓καμον έ̓καμες έ̓καμεν*
Dual ἐκάμετον ἐκαμέτην
Plural ἐκάμομεν ἐκάμετε έ̓καμον
ImperativeSingular κάμε καμέτω
Dual κάμετον καμέτων
Plural κάμετε καμόντων

Perfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κέκμηκα κέκμηκας κέκμηκεν*
Dual κεκμήκατον κεκμήκατον
Plural κεκμήκαμεν κεκμήκατε κεκμήκᾱσιν*
SubjunctiveSingular κεκμήκω κεκμήκῃς κεκμήκῃ
Dual κεκμήκητον κεκμήκητον
Plural κεκμήκωμεν κεκμήκητε κεκμήκωσιν*
OptativeSingular κεκμήκοιμι κεκμήκοις κεκμήκοι
Dual κεκμήκοιτον κεκμηκοίτην
Plural κεκμήκοιμεν κεκμήκοιτε κεκμήκοιεν
ImperativeSingular κέκμηκε κεκμηκέτω
Dual κεκμήκετον κεκμηκέτων
Plural κεκμήκετε κεκμηκόντων
Infinitive κεκμηκέναι
Participle MasculineFeminineNeuter
κεκμηκως κεκμηκοντος κεκμηκυῑα κεκμηκυῑᾱς κεκμηκον κεκμηκοντος

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἀλλ̓ ἔστιν αὐτῷ φροντὶσ οὐχ ὅτι μέλλει κάμνειν, ἀλλ̓ ὅτι βραχυτελῆ βίον ἔχει, ἀλλ̓ ἀντερείδεται μέν χρυσουργοῖσ καὶ ἀργυροχόοισ, χαλκοπλάστασ τε μιμεῖται καὶ δόξαν ἡγεῖται ὅτι κίβδηλα πλάσσει. (Septuagint, Liber Sapientiae 15:9)
  • πρῶτον μὲν παραλαβών σε καὶ ἀποδύσασ τὴν τρυφὴν καὶ ἀπορίᾳ συγκατακλείσασ τριβώνιον περιβαλῶ, μετὰ δὲ πονεῖν καὶ κάμνειν καταναγκάσω χαμαὶ καθεύδοντα καὶ ὕδωρ πίνοντα καὶ ὧν ἔτυχεν ἐμπιμπλάμενον, τὰ δὲ χρήματα, ἢν ἔχῃσ, ἐμοὶ πειθόμενοσ εἰσ τὴν θάλατταν φέρων ἐμβαλεῖσ, γάμου δὲ ἀμελήσεισ καὶ παίδων καὶ πατρίδοσ, καὶ πάντα σοι ταῦτα λῆροσ ἔσται, καὶ τὴν πατρῴαν οἰκίαν ἀπολιπὼν ἢ τάφον οἰκήσεισ ἢ πυργίον ἔρημον ἢ καὶ πίθον ἡ πήρα δέ σοι θέρμων ἔσται μεστὴ καὶ ὀπισθογράφων βιβλίων καὶ οὕτωσ ἔχων εὐδαιμονέστεροσ εἶναι φήσεισ τοῦ μεγάλου βασιλέωσ. (Lucian, Vitarum auctio, (no name) 9:2)
  • καὶ σαρξὶ χρῆται πρῶτον ὑπ’ οὐδεμιᾶσ ἀπορίασ οὐδ’ ἀμηχανίασ, ᾧ πάρεστιν ἀεὶ καθ’ ὡρ́αν ἄλλα ἐπ’ ἄλλοισ ἀπὸ φυτῶν καὶ σπερμάτων τρυγῶντι καὶ λαμβάνοντι καὶ δρεπομένῳ μὴ κάμνειν διὰ πλῆθοσ· (Plutarch, Bruta animalia ratione uti, chapter, section 8 5:1)
  • χαλεπῶσ μὲν οὖν καί μόλισ αἱ τῶν ἱερῶν ἀνεκαλύπτοντο χῶραι φιλοτιμίᾳ τοῦ Καμίλλου καὶ πόνῳ πολλῷ τῶν ἱεροφαντῶν ὡσ δὲ καὶ τήν πόλιν ἀνοικοδομεῖν ἔδει παντάπασι διεφθαρμένην, ἀθυμία πρὸσ τὸ ἔργον ἐνέπιπτε τοῖσ πολλοῖσ καί μέλλησισ ἦν ἐστερημένοισ ἁπάντων καί τινοσ ἐν τῷ παρόντι ῥᾳστώνησ καί ἀναπαύσεωσ ἐκ κακῶν δεομένοισ μᾶλλον ἢ κάμνειν καί ἀποτρύχειν ἑαυτούσ οὔτε χρήμασιν οὔτε σώμασιν ἐρρωμένουσ. (Plutarch, Camillus, chapter 31 1:1)
  • οἱ μέν γε συγγνώμην ἔχουσ1’ ἀδικούμενοι, αὗται δ’ ἀδικοῦσαι καὶ προσεγκαλοῦσ1’ ἔτι ὧν οὐκ ἐχρῆν ἄρχουσιν, ὧν δ’ ἄρχειν ἐχρῆν ἀμελοῦσιν, ἐπιορκοῦσιν, οὐδὲ ἓν κακὸν ἔχουσι καὶ κάμνειν λέγουσ1’ ἑκάστοτε. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 7 1:3)

Synonyms

  1. exert oneself

Related

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION