Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καρπόν τε γαίασ καὶ βοτῶν ἐπίρρυτον ἀστοῖσιν εὐθενοῦντα μὴ κάμνειν χρόνῳ, καὶ τῶν βροτείων σπερμάτων σωτηρίαν.
(아이스킬로스, 에우메니데스, episode16)
μηδὲ αἰσχύνῃσ ἀξίωμα Δώριον, οὐχ ἡσσημένον, ἐξ οὗ γεγόναμεν, μηδὲ ἐκλάθῃ καλῆσ ἱστορίασ ἧσ ἔμαθεσ ἐν Ῥόδῳ τε καὶ ἐν Ῥώμῃ, ἐν Ῥόδῳ μέν, ὅσα Ῥόδιοι κατὰ πόλεισ καὶ πρὸσ βασιλέασ, ἄλλουσ τε καὶ τοὺσ μάλιστα ἀμάχουσ δόξαντασ εἶναι, Δημήτριον καὶ Μιθριδάτην, ὑπὲρ ἐλευθερίασ ἔπραξαν, ὑπὲρ ἧσ δὴ καὶ σὺ φῂσ τάδε κάμνειν·
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 9 3:3)
ὑπό τε ἱδρῶτοσ καὶ ἄσθματοσ, ὅπου τι δέοι κάμνειν, ἐξελύοντο ταχέωσ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 5:30)
πυθόμενοσ γὰρ τῶν οἰκετῶν τινα τῶν ἐμῶν καὶ μάλα τῶν χρησίμων κάμνειν ᾤχετο ἀπιὼν χειμῶνοσ ὡρ́ᾳ, σταδίουσ τετταράκοντα, ὡσ ἐπισκεψόμενόσ τε καὶ βοηθήσων ὅ τι οἱο͂́σ τε εἰή·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 18:4)
καίτοι σχολῇ γ’ ἂν Ἀθηναίουσ ἑαυτῶν ὄντασ εἰάσεν ἀργεῖν, ἢ ὑποκατακλίνεσθαί τισιν ἀνθρώπων, ὅστισ οὐδὲ κάμνειν αὐτοῖσ ἐπέτρεπεν, ἀλλ’ εἴσ γε τὸν περὶ τῆσ ἐλευθερίασ ἀγῶνα καὶ τὸ μὴ λιπεῖν τὴν τοῦ φρονήματοσ τάξιν ἠξίου καὶ παρὰ τὴν ὑπάρχουσαν τύχην ἐρρῶσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 28:3)
τὸ μὲν γὰρ ἀληθὲσ οὐ πλήθει κρίνεσθαι οἰόνται προσήκειν οὐδὲ ὀλιγότητι, τὸ δ’ αὐτὸ τοῖσ μὲν γλυκὺ γευομένοισ δοκεῖν εἶναι τοῖσ δὲ πικρόν, ὥστ’ εἰ πάντεσ ἔκαμνον ἢ πάντεσ παρεφρόνουν, δύο δ’ ἢ τρεῖσ ὑγίαινον ἢ νοῦν εἶχον, δοκεῖν ἂν τούτουσ κάμνειν καὶ παραφρονεῖν τοὺσ δ’ ἄλλουσ οὔ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 135:2)
ἡ αὐτὴ γὰρ δύναμισ τοῦ ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν, καὶ ἠρεμεῖν καὶ κινεῖσθαι, καὶ οἰκοδομεῖν καὶ καταβάλλειν, καὶ οἰκοδομεῖσθαι καὶ καταπίπτειν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 112:2)
τὰ δ’ ἐναντία ἅμα ἀδύνατον, καὶ τὰσ ἐνεργείασ δὲ ἅμα ἀδύνατον ὑπάρχειν οἱο͂ν ὑγιαίνειν καὶ κάμνειν, ὥστ’ ἀνάγκη τούτων θάτερον εἶναι τἀγαθόν, τὸ δὲ δύνασθαι ὁμοίωσ ἀμφότερον ἢ οὐδέτερον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 113:2)
ἂν τὸ ὑγιαίνειν καὶ τὸ κάμνειν ταὐτὸν ἦν ‐ τὸ δ’ ὑποκείμενον καὶ ὑγιαῖνον καὶ νοσοῦν, εἴθ’ ὑγρότησ εἴθ’ αἷμα, ταὐτὸ καὶ ἕν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 139:1)
οἱ μέν γε συγγνώμην ἔχουσ1’ ἀδικούμενοι, αὗται δ’ ἀδικοῦσαι καὶ προσεγκαλοῦσ1’ ἔτι ὧν οὐκ ἐχρῆν ἄρχουσιν, ὧν δ’ ἄρχειν ἐχρῆν ἀμελοῦσιν, ἐπιορκοῦσιν, οὐδὲ ἓν κακὸν ἔχουσι καὶ κάμνειν λέγουσ1’ ἑκάστοτε.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 7 1:3)
ὡσ ἥκιστα μὲν κυβερνήτησ ἂν ἀχθεσθείη τοῖσ ἐν θαλάττῃ πόνοισ, ἥκιστα δὲ γεωργὸσ τοῖσ περὶ γεωργίαν ἔργοισ, ἥκιστα δὲ κυνηγέτησ οἷσ δεῖ θηρῶντα κάμνειν·
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ γ. 66:1)
οὐ μὴν ἀπαξιοῖ τὸ κάμνειν καὶ ἐνοχλεῖσθαι τῶν ἄλλων ἕνεκεν, οὐδὲ ταύτῃ χεῖρον πράττειν νενόμικεν, ἐὰν δέῃ πλείστουσ αὐτὸν ἀνέχεσθαι πόνουσ καὶ πλεῖστα πράγματα ἔχειν.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ γ. 67:2)
ὁμοίωσ δὲ καὶ ἄνδρεσ ἐν πολέμῳ, καίτοι εἰδότεσ ὅτι μᾶλλον ἂν παίοιντο φεύγοντεσ ἢ μένοντεσ, διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν ἀπίασι παραδόντεσ αὑτοὺσ τοῖσ ὄπισθεν παίειν.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΜΕΛΑΓΚΟΜΑΣ Α ΤΗΙ ΤΑΞΕΙ Β. 21:3)
τῶν δ’ Ἑλλήνων ἀσμένωσ προσδεξαμένων τοὺσ λόγουσ διὰ τὸ κάμνειν τῇ συνεχείᾳ τῶν πολέμων, συνέθεντο πάντεσ τὴν εἰρήνην, ὥστε πάσασ τὰσ πόλεισ αὐτονόμουσ καὶ ἀφρουρήτουσ εἶναι.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xv, chapter 38 3:1)
κάμνειν τὸν δημότην καὶ ἄπορον ὄχλον οἰομένη τῇ σπάνει τῶν ἐπιτηδείων, καὶ ἀγαπητῶσ δέξεσθαι τὴν τοῦ πολέμου λύσιν, ἐφ’ οἷσ ἂν γένηται δικαίοισ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 5, chapter 32 2:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION