Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

φιλόσοφος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: φιλόσοφος φιλόσοφος φιλόσοφον

Structure: φιλοσοφ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. (substantive) lover of knowledge/wisdom
  2. (substantive) educated, learned person
  3. (substantive) professor
  4. (substantive) philosopher
  5. scientific, philosophic

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative φιλόσοφος φιλόσοφον
Genitive φιλοσόφου φιλοσόφου
Dative φιλοσόφῳ φιλοσόφῳ
Accusative φιλόσοφον φιλόσοφον
Vocative φιλόσοφε φιλόσοφον
DualN/A/V φιλοσόφω φιλοσόφω
G/D φιλοσόφοιν φιλοσόφοιν
PluralNominative φιλόσοφοι φιλόσοφα
Genitive φιλοσόφων φιλοσόφων
Dative φιλοσόφοις φιλοσόφοις
Accusative φιλοσόφους φιλόσοφα
Vocative φιλόσοφοι φιλόσοφα
Positive Comparative Superlative
Adjective φιλόσοφος φιλοσόφου φιλοσοφώτερος φιλοσοφωτέρου φιλοσοφώτατος φιλοσοφωτάτου
Adverb φιλοσόφως φιλοσοφώτερον φιλοσοφώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • οὐδὲ καταισχυνῶ σε, φιλόσοφε λόγε, οὐδὲ ἐξαρνήσομαί σε, ἱερωσύνη τιμία καὶ νομοθεσίασ ἐπιστήμη. (Septuagint, Liber Maccabees IV 5:34)
  • ᾦ σύμφωνε νόμου καὶ φιλόσοφε θείου βίου. (Septuagint, Liber Maccabees IV 7:7)
  • "κατηδολέσχηκά σου, φιλόσοφε· (Plutarch, De garrulitate, section 2 10:1)
  • μετὰ παρρησίασ γὰρ ἐρῶ πρὸσ αὐτούσ εἰ αὐτάρκειαν ἀσπάζῃ, φιλόσοφε, τί οὐ τοὺσ Πυθαγορικοὺσ ἐκείνουσ ζηλοῖσ περὶ ὧν φησιν Ἀντιφάνησ μὲν ἐν Μνήμασι τάδε· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 521)
  • ἀλλ’ εἴληπταί μού τισ τοῦ ἱματίου καὶ ἕλκει μ’ εἰσ τὴν ἀγοράν, εἶτα ἐπικραυγάζουσιν ἄλλοι "φιλόσοφε, τί σε ὠφέληκε τὰ δόγματα; (Epictetus, Works, book 1, 22:1)

Synonyms

  1. lover of knowledge

  2. philosopher

Related

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION