Ancient Greek-English Dictionary Language

διαφεύγω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: διαφεύγω διαφεύξομαι

Structure: δια (Prefix) + φεύγ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to flee through, get away from, escape, to escape, it is, too late
  2. to escape one, escape one's notice or memory

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαφεύγω διαφεύγεις διαφεύγει
Dual διαφεύγετον διαφεύγετον
Plural διαφεύγομεν διαφεύγετε διαφεύγουσιν*
SubjunctiveSingular διαφεύγω διαφεύγῃς διαφεύγῃ
Dual διαφεύγητον διαφεύγητον
Plural διαφεύγωμεν διαφεύγητε διαφεύγωσιν*
OptativeSingular διαφεύγοιμι διαφεύγοις διαφεύγοι
Dual διαφεύγοιτον διαφευγοίτην
Plural διαφεύγοιμεν διαφεύγοιτε διαφεύγοιεν
ImperativeSingular διαφεύγε διαφευγέτω
Dual διαφεύγετον διαφευγέτων
Plural διαφεύγετε διαφευγόντων, διαφευγέτωσαν
Infinitive διαφεύγειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαφευγων διαφευγοντος διαφευγουσα διαφευγουσης διαφευγον διαφευγοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαφεύγομαι διαφεύγει, διαφεύγῃ διαφεύγεται
Dual διαφεύγεσθον διαφεύγεσθον
Plural διαφευγόμεθα διαφεύγεσθε διαφεύγονται
SubjunctiveSingular διαφεύγωμαι διαφεύγῃ διαφεύγηται
Dual διαφεύγησθον διαφεύγησθον
Plural διαφευγώμεθα διαφεύγησθε διαφεύγωνται
OptativeSingular διαφευγοίμην διαφεύγοιο διαφεύγοιτο
Dual διαφεύγοισθον διαφευγοίσθην
Plural διαφευγοίμεθα διαφεύγοισθε διαφεύγοιντο
ImperativeSingular διαφεύγου διαφευγέσθω
Dual διαφεύγεσθον διαφευγέσθων
Plural διαφεύγεσθε διαφευγέσθων, διαφευγέσθωσαν
Infinitive διαφεύγεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαφευγομενος διαφευγομενου διαφευγομενη διαφευγομενης διαφευγομενον διαφευγομενου

Future tense

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἡμεῖσ δὲ τὸν μὲν φθόνον διαφεύγειν οὐ χαλεπὸν ἡγούμενοι, τὸ· (Plutarch, De vitioso pudore, section 18 3:1)
  • ἦσαν δὲ περὶ τὸν Πόπλιον ἄνδρεσ Ἕλληνεσ δύο τῶν αὐτόθι κατοικούντων ἐν Κάρραισ, Ιἑρώνυμοσ καὶ Νικόμαχοσ, οἱ συνέπειθον αὐτὸν ὑπεξελθεῖν μετ’ αὑτῶν καὶ διαφεύγειν εἰσ Ἴχνασ, πόλιν ᾑρημένην τὰ Ῥωμαίων καὶ οὐ μακρὰν οὖσαν. (Plutarch, chapter 25 11:1)
  • λείπεται τοίνυν ἀσθενείᾳ καὶ μικρότητι διαφεύγειν αὐτὸ τὴν αἴσθησιν, ὁπόταν παρὸν ἀγνοῆται καὶ διαλανθάνῃ τοὺσ ἔχοντασ. (Plutarch, De communibus notitiis adversus Stoicos, section 9 4:1)
  • οὐδὲ τὴν ἐρημίᾳ ξύνοικον, ὡσ Πλάτων ἔλεγεν, αὐθάδειαν εἰδὼσ ὅτι δεῖ μάλιστα διαφεύγειν ἐπιχειροῦντα πράγμασι κοινοῖσ καὶ ἀνθρώποισ ὁμιλεῖν, καὶ γενέσθαι τῆσ πολλὰ γελωμένησ ὑπ’ ἐνίων ἀνεξικακίασ ἐραστήν. (Plutarch, Lives, chapter 15 4:1)
  • "οὐ γάρ τι φαῦλον ἡ ψυχὴ καὶ μικρὸν οὐδ’ ἀγεννέσ ἐστιν οὐδ’ ὥσπερ οἱ πολύποδεσ ἄχρι τῶν ἐδωδίμων ἐκτείνει τὰσ ἐπιθυμίασ, ἀλλὰ ταύτην μὲν ὀξύτατοσ ἀποκόπτει κόροσ ἀκαρὲσ ὡρ́ασ μόριον ἀκμάσασαν, τῶν δὲ πρὸσ τὸ καλὸν ὁρμῶν καὶ τὴν ἐπὶ τῷ καλῷ τιμὴν καὶ χάριν οὐκ ἔστιν αὐτῶν μέτρον ὁ τοῦ βίου χρόνοσ, ἀλλὰ τοῦ παντὸσ αἰῶνοσ ἐπιδραττόμενον τὸ φιλότιμον καὶ φιλάνθρωπον ἐξαμιλλᾶται ταῖσ πράξεσι καὶ ταῖσ χάρισιν ἡδονὰσ ἀμηχάνουσ ἐχούσαισ, ἃσ οὐδὲ φεύγοντεσ οἱ χρηστοὶ διαφεύγειν δύνανται, πανταχόθεν αὐτοῖσ ἀπαντώσασ καὶ περιεχομένασ, ὅταν εὐφραίνωσι πολλοὺσ εὐεργετοῦντεσ· (Plutarch, Non posse suaviter vivi secundum Epicurum, section 173)

Synonyms

  1. to flee through

  2. to escape one

Related

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION