- "ὁ δὲ ἐν Ὀλυμπίᾳ τῆσ πανηγύρεωσ πληθούσησ μόνον οὐκ ἐπὶ σκηνῆσ ὀπτήσει ἑαυτόν, οὐκ ἀνάξιοσ ὤν, μὰ τὸν Ἡρακλέα, εἴ γε χρὴ καὶ τοὺσ πατραλοίασ καὶ τοὺσ ἀθέουσ δίκασ διδόναι τῶν τολμημάτων. (Lucian, De morte Peregrini, (no name) 9:52)
(루키아노스, De morte Peregrini, (no name) 9:52)
- ἐπεὶ δὲ ἤδη πολλοὶ τῶν νοῦν ἐχόντων ὥσπερ ἐκ μέθησ βαθείασ ἀναφέροντεσ συνίσταντο ἐπ’ αὐτόν, καὶ μάλιστα ὅσοι Ἐπικούρου ἑταῖροι ἦσαν καὶ ἐν ταῖσ πόλεσιν ἐπεφώρατο ἠρέμα ἡ πᾶσα μαγγανεία καὶ συσκευὴ τοῦ δράματοσ, ἐκφέρει φόβητρόν τι ἐπ’ αὐτούσ, λέγων ἀθέων ἐμπεπλῆσθαι καὶ Χριστιανῶν τὸν Πόντον, οἳ περὶ αὐτοῦ τολμῶσι τὰ κάκιστα βλασφημεῖν οὓσ ἐκέλευε λίθοισ ἐλαύνειν, εἴ γε θέλουσιν ἵλεω ἔχειν τὸν θεόν. (Lucian, Alexander, (no name) 25:1)
(루키아노스, Alexander, (no name) 25:1)
- πιθοῦσα δ’ Ἥραν παῦσεν καλυκοστεφάνουσ κούρασ μανιᾶν ἀθέων· (Bacchylides, , epinicians, ode 11 8:3)
(바킬리데스, , epinicians, ode 11 8:3)
- ἢν γάρ με λάθῃ δράσασ ἀνόσια, δώσει τε δίκην καὶ πρὸσ τούτῳ τοῖσ ἄλλοισ ἀνδράσιν ἔσται παράδειγμ’ ὕβρεωσ ἀδίκων τ’ ἔργων ἀθέων τε τρόπων· (Aristophanes, Thesmophoriazusae, Choral, strophe 11)
(아리스토파네스, Thesmophoriazusae, Choral, strophe 11)
- ἀλλ’ οὐ μὰ τὼ θεὼ τάχ’ οὐ χαίρων ἴσωσ ἐνυβριεῖσ λόγουσ λέξεισ τ’ ἀνοσίουσ <ἐπ’> ἀθέοισ ἔργοισ· (Aristophanes, Thesmophoriazusae, Choral, antistrophe 18)
(아리스토파네스, Thesmophoriazusae, Choral, antistrophe 18)
- πρὸσ δὲ τὸν εὐσεβῆ καὶ φιλόθεον ὡσ ἄθεοσ καὶ ἀνόσιοσ ὁ φίλοσ διαβάλλεται καὶ ὡσ τὸ θεῖον παρωθούμενοσ καὶ τὴν πρόνοιαν ἀρνούμενοσ· (Lucian, Calumniae non temere credundum, (no name) 14:5)
(루키아노스, Calumniae non temere credundum, (no name) 14:5)
- "εἴ τισ ἄθεοσ ἢ Χριστιανὸσ ἢ Ἐπικούρειοσ ἥκει κατάσκοποσ τῶν ὀργίων, φευγέτω· (Lucian, Alexander, (no name) 38:4)
(루키아노스, Alexander, (no name) 38:4)
- κᾆτ’ ἰαχήθησ καθ’ Ἑλλανίαν προδότισ ἄπιστοσ ἄδικοσ ἄθεοσ· (Euripides, Helen, choral, strophe 24)
(에우리피데스, Helen, choral, strophe 24)
- ἐοίκε γὰρ ὁ μὲν ἄθεοσ ἀκίνητοσ εἶναι πρὸσ τὸ θεῖον, ὁ δὲ δεισιδαίμων κινούμενοσ ὡσ οὐ προσήκει διαστρέφεσθαι. (Plutarch, De superstitione, section 2 2:2)
(플루타르코스, De superstitione, section 2 2:2)
- ἄθεοσ ἐκλογίζεται καὶ ἀναμιμνῄσκεται πλησμονὰσ αὑτοῦ καὶ οἰνώσεισ καὶ ἀταξίασ περὶ δίαιταν ἢ κόπουσ ὑπερβάλλοντασ ἢ μεταβολὰσ ἀέρων ἀήθεισ καὶ τόπων, ἔπειτα προσκρούσασ ἐν πολιτείαισ καὶ περιπεσὼν ἀδοξίαισ πρὸσ ὄχλον ἢ διαβολαῖσ πρὸσ ἡγεμόνα τὴν αἰτίαν ἐξ αὑτοῦ καὶ τῶν· (Plutarch, De superstitione, section 7 6:1)
(플루타르코스, De superstitione, section 7 6:1)