Ancient Greek-English Dictionary Language

ἄπαυστος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἄπαυστος ἄπαυστη ἄπαυστον

Structure: ἀ (Prefix) + παυστ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: pau/omai

Sense

  1. unceasing, never-ending
  2. not to be stopped or assuaged, insatiable
  3. never ceasing from

Examples

  • "τὸ δ’ ἄπαυστον τοῦτο καὶ ἀΐδιον καὶ πολὺ ῥᾴδιον ^ μεῖζον ἤδη τῆσ πατρικῆσ ἐστιν ἐξουσίασ. (Lucian, Abdicatus, (no name) 10:8)
  • Οὐκοῦν, ἤν τι τοιοῦτον εἴπῃ, ἐσ τὸν ᾅδην ἐμπεσὼν τροχῷ ἄθλιοσ προσδεθεὶσ συμπεριενεχθήσεται μετ̓ αὐτοῦ ἀεὶ καὶ πόνον ἄπαυστον ἕξει δίκην διδοὺσ οὐ τοῦ ἔρωτοσ ‐ οὐ γὰρ δὴ δεινὸν τοῦτό γε ‐ ἀλλὰ τῆσ μεγαλαυχίασ. (Lucian, Dialogi deorum, 8:7)
  • ταῦτα δὴ καταμαθόντεσ οἱ χαριέστατοι ποιητῶν τε καὶ συγγραφέων τὰ μὲν αὐτοὶ κατασκευάζουσιν ὀνόματα συμπλέκοντεσ ἐπιτηδείωσ ἀλλήλοισ, τὰ δὲ γράμματα καὶ τὰσ συλλαβὰσ οἰκείασ οἷσ ἂν βούλωνται παραστῆσαι πάθεσιν ποικίλωσ φιλοτεχνοῦσιν, ὡσ ποιεῖ πολλάκισ Ὅμηροσ, ἐπὶ μὲν τῶν προσηνέμων αἰγιαλῶν τῇ παρεκτάσει τῶν συλλαβῶν τὸν ἄπαυστον ἐκφαίνειν βουλόμενοσ ἦχον ἠιόνεσ βοόωσιν ἐρευγομένησ ἁλὸσ ἔξω· (Dionysius of Halicarnassus, De Compositione Verborum, chapter 1523)
  • περικρεμαννύμενον ἢ κύκλῳ περιπολεῖν, ἄπαυστον αἰώραν καὶ ἀκατάπαυστον αἰωρούμενον; (Plutarch, De faciae quae in orbe lunae apparet, section 7 8:1)
  • τίσ ἄρα νέατοσ ἐσ πότε λήξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμόσ, τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ δορυσσοήτων μόχθων ἄταν ἐπάγων ἄν τὰν εὐρώδεα Τρωί̈αν, δύστανον ὄνειδοσ Ἑλλάνων; (Sophocles, Ajax, choral, strophe 11)

Synonyms

  1. unceasing

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION