Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἄμορφος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἄμορφος ἄμορφος ἄμορφον

Structure: ἀ (Prefix) + μορφ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: morfh/

Sense

  1. misshapen, ugly
  2. formless, shapeless

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative ά̓μορφος ά̓μορφον
Genitive ἀμόρφου ἀμόρφου
Dative ἀμόρφῳ ἀμόρφῳ
Accusative ά̓μορφον ά̓μορφον
Vocative ά̓μορφε ά̓μορφον
DualN/A/V ἀμόρφω ἀμόρφω
G/D ἀμόρφοιν ἀμόρφοιν
PluralNominative ά̓μορφοι ά̓μορφα
Genitive ἀμόρφων ἀμόρφων
Dative ἀμόρφοις ἀμόρφοις
Accusative ἀμόρφους ά̓μορφα
Vocative ά̓μορφοι ά̓μορφα
Positive Comparative Superlative
Adjective ά̓μορφος ἀμόρφου ἀμορφότερος ἀμορφοτέρου ἀμορφότατος ἀμορφοτάτου
Adverb ἀμόρφως ἀμορφότερον ἀμορφότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ χρυσαῖ μὲν αἱ ἄγκυραι ἐνίοτε, ὁ χηνίσκοσ δὲ μολυβδοῦσ, καὶ τὰ μὲν ὕφαλα κατάγραφα, τὰ δὲ ἔξαλα τῆσ νεὼσ ἄμορφα. (Lucian, Juppiter trageodeus, (no name) 47:3)
  • ἐπεὶ καὶ τὰ ἄνθη ξηρὰ ὄντα εἴ τισ βλέποι ἀποβεβληκότα τὴν βαφήν, ἄμορφα δῆλον ὅτι αὐτῷ δόξει, ὅτε μέντοι ἀνθεῖ καὶ ἔχει τὴν χρόαν, κάλλιστά ἐστιν. (Lucian, Dialogi mortuorum, 3:4)
  • Βαβαῖ, ὦ Ὅμηρε, οἱᾶ́ σοι τῶν ῥαψῳδιῶν τὰ κεφάλαια χαμαὶ ἔρριπται ἄγνωστα καὶ ἄμορφα, κόνισ πάντα καὶ λῆροσ πολύσ, ἀμενηνὰ ὡσ ἀληθῶσ κάρηνα οὗτοσ δέ, ὦ Αἰακέ, τίσ ἐστι; (Lucian, Dialogi mortuorum, 4:1)
  • ἡ δ’ ἄρκτοσ, ἀγριώτατον καὶ σκυθρωπότατον θηρίον, ἄμορφα καὶ ἄναρθρα τίκτει, τῇ δὲ γλώττῃ καθάπερ ἐργαλείῳ διατυποῦσα τοὺσ ὑμένασ οὐ δοκεῖ γεννᾶν μόνον ἀλλὰ καὶ δημιουργεῖν τὸ τέκνον. (Plutarch, De amore prolis, section 2 4:2)
  • ἡ δ’ ἄρκτοσ, ἀγριώτατον καὶ σκυθρωπότατον θηρίον, ἄμορφα καὶ ἄναρθρα τίκτει· (Plutarch, De amore prolis, section 2 12:1)

Related

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION