Hellas Alive Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

αἴτιος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: αἴτιος αἰτίᾱ αἴτιον

Structure: αἰτι (Stem) + ος (Ending)

Etym.: ai)te/w

Sense

causing, being the author of, responsible for
to blame, blameworthy, guilty, reprehensible, culpable
(substantive) defendant, accused, culprit

Declension

First/Second declension

		Masculine	Feminine	Neuter
Singular	Nominative	αί̓τιος	αἰτίᾱ	αί̓τιον
	Genitive	αἰτίου	αἰτίᾱς	αἰτίου
	Dative	αἰτίῳ	αἰτίᾱͅ	αἰτίῳ
	Accusative	αί̓τιον	αἰτίᾱν	αί̓τιον
	Vocative	αί̓τιε	αἰτίᾱ	αί̓τιον
Dual	N/A/V	αἰτίω	αἰτίᾱ	αἰτίω
Dual	G/D	αἰτίοιν	αἰτίαιν	αἰτίοιν
Plural	Nominative	αί̓τιοι	αἰτίαι	αί̓τια
	Genitive	αἰτίων	αἰτιῶν	αἰτίων
	Dative	αἰτίοις	αἰτίαις	αἰτίοις
	Accusative	αἰτίους	αἰτίᾱς	αί̓τια
	Vocative	αί̓τιοι	αἰτίαι	αί̓τια

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	αί̓τιος αἰτίου	αἰτιότερος αἰτιοτέρου	αἰτιότατος αἰτιοτάτου
Adverb	αἰτίως	αἰτιότερον	αἰτιότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

τοῦτο μάλιστα κατέλυε τὸν Γάϊον ἀπολαύοντα τοῦ μίσουσ, καὶ ὅτε Σκηπίων ὁ Ἀφρικανὸσ ἐξ οὐδενὸσ αἰτίου προφανοῦσ ἐτελεύτησε καὶ σημεῖά τινα τῷ νεκρῷ πληγῶν καὶ βίασ ἐπιδραμεῖν ἔδοξεν, ὡσ ἐν τοῖσ περὶ ἐκείνου γέγραπται, τὸ μὲν πλεῖστον ἐπὶ τὸν Φούλβιον ἦλθε τῆσ διαβολῆσ, ἐχθρὸν ὄντα καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐπὶ τοῦ βήματοσ τῷ Σκηπίωνι λελοιδορημένον, ἥψατο δὲ καὶ τοῦ Γαϊού ὑπόνοια, καὶ δεινὸν οὕτωσ ἔργον ἐπ’ ἀνδρὶ τῷ πρώτῳ καὶ μεγίστῳ Ῥωμαίων τολμηθὲν οὐκ ἔτυχε δίκησ οὐδὲ εἰσ ἔλεγχον προῆλθεν· (Plutarch, Caius Gracchus, chapter 10 4:1)
ἐδόκει μὲν οὖν πᾶσι τοῖσ Γαλιλαίοισ ὁπλίσαντα πάντασ ἀπελθεῖν ἐπὶ τὸν Ιωἄννην καὶ λαβεῖν παρ’ αὐτοῦ δίκασ ὡσ πάσησ τῆσ στάσεωσ αἰτίου γεγονότοσ. (Flavius Josephus, 434:2)
τὸ δὲ τῆσ Ἀλβανίδοσ λίμνησ ἀρχὴν ἔχον ἐν ἑαυτῷ καὶ τελευτήν, ὄρεσιν εὐγείοισ περιεχόμενον, ἀπ’ οὐδενὸσ αἰτίου, πλὴν εἴ τι θεῖον, αὐξόμενον ἐπιδήλωσ διωγκοῦτο καὶ προσίστατο ταῖσ ὑπωρείαισ καὶ τῶν ἀνωτάτω λόφων ὁμαλῶσ ἐπέψαυεν, ἄνευ σάλου καὶ κλύδωνοσ ἐξανιστάμενον. (Plutarch, Camillus, chapter 3 2:1)
καὶ νόμῳ κυρίῳ, ὅ ἐστιν δίκαιον, ἐπομνύντασ σπουδῇ τε ἅμα μὴ ἀμούσῳ καὶ τῇ τῆσ σπουδῆσ ἀδελφῇ παιδιᾷ, καὶ τὸν τῶν πάντων θεὸν ἡγεμόνα τῶν τε ὄντων καὶ τῶν μελλόντων, τοῦ τε ἡγεμόνοσ καὶ αἰτίου πατέρα κύριον ἐπομνύντασ, ὅν, ἂν ὄντωσ φιλοσοφῶμεν, εἰσόμεθα πάντεσ σαφῶσ εἰσ δύναμιν ἀνθρώπων εὐδαιμόνων. (Plato, Epistles, Letter 6 11:1)
οὐ μὴν ἔπεισε τὸν Φλαμίνιον, ἀλλὰ φήσασ οὐκ ἀνέξεσθαι προσιόντα τῇ Ῥώμῃ τὸν πόλεμον οὐδ’, ὥσπερ ὁ παλαιὸσ Κάμιλλοσ, ἐν τῇ πόλει διαμαχεῖσθαι περὶ αὐτῆσ, τὸν μὲν στρατὸν ἐξάγειν ἐκέλευσε τοὺσ χιλιάρχουσ, αὐτὸσ ἐπὶ τὸν ἵππον ἀλλόμενοσ ἐξ οὐδενὸσ αἰτίου προδήλου παραλόγωσ ἐντρόμου τοῦ ἵππου γενομένου καὶ πτυρέντοσ ἐξέπεσε καὶ κατενεχθεὶσ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμωσ οὐδὲν ἔτρεψε τῆσ γνώμησ, ἀλλ’ ὡσ ὡρ́μησεν ἐξ ἀρχῆσ ἀπαντῆσαι τῷ Ἀννίβᾳ, περὶ τὴν καλουμένην Θρασυμένην λίμνην τῆσ Τυρρηνίασ παρετάξατο. (Plutarch, Fabius Maximus, chapter 3 1:1)

παραίτιος (being in part the cause)
συναίτιος (being the cause of)
ἀναίτιος (not being the cause)
παρανόμημα (an illegal act)
δυστύχημα (a piece of ill luck)
δωροδόκος (taking presents or bribes)
παρανάλωμα (useless expense)
ἐναντίωμα (an obstacle)
ἔνστασις (a beginning)
ἀνομολογία (disagreement)
ἐπίληθος (causing to forget)
ἐπιλήθω (to cause to forget)
ἀμφίλογος (disputed)
φθαρτικός (destructive of)
συγχαίρω (to rejoice with)
φιλητός (to be loved)
συνέργημα (assistance)
πρατήρ (a dealer)
ἐκδοτέος (one must give up)
ἀγαθοποιός (doing good)
εἰκασμός (a conjecturing)
αὐτόπτης (seeing oneself)
ἀνεύθυνος (not having to render an account)
ἐξαιρετέος (to be taken out or removed)
δυσέλπιστος (unhoped for)
ἀγαπώντως ()
οὐδένεια (nothingness)
μνησίκακος (bearing malice)
εὐεργέτημα (a service done)
διχοστασία (a standing apart)

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

αἴτιος

Sense

Declension

Examples

Related

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language English 한국어

αἴτιος

Sense

Declension

Examples

Related

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어