Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 71:

(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φίληβος 71:)

τάχα γὰρ ἂν τοῦ κοινοῦ τούτου βίου αἰτιῴμεθ’ ἂν ἑκάτεροσ ὁ μὲν τὸν νοῦν αἴτιον, ὁ δ’ ἡδονὴν εἶναι, καὶ οὕτω τὸ μὲν ἀγαθὸν τούτων ἀμφοτέρων οὐδέτερον ἂν εἰή, τάχα δ’ ἂν αἴτιόν τισ ὑπολάβοι πότερον αὐτῶν εἶναι. τούτου δὴ πέρι καὶ μᾶλλον ἔτι πρὸσ Φίληβον διαμαχοίμην ἂν ὡσ ἐν τῷ μεικτῷ τούτῳ βίῳ, ὅτι ποτ’ ἔστι τοῦτο ὃ λαβὼν ὁ βίοσ οὗτοσ γέγονεν αἱρετὸσ ἅμα καὶ ἀγαθόσ, οὐχ ἡδονὴ ἀλλὰ νοῦσ τούτῳ συγγενέστερον καὶ ὁμοιότερόν ἐστι, καὶ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον οὔτ’ ἂν τῶν πρωτείων οὐδ’ αὖ τῶν δευτερείων ἡδονῇ μετὸν ἀληθῶσ ἄν ποτε λέγοιτο·

SEARCH

MENU NAVIGATION