Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐπειδὴ δὲ κατέστρεψεν εἰσ φιλανθρωπίαν τοὺσ λόγουσ, καὶ τὸ συκοφάντημα ὃ προειρήκει κατ’ ἐμοῦ πρὸσ τοὺσ συμπρέσβεισ οὗτοσ, ὡσ ἐσομένου πολέμου καὶ διαφορᾶσ αἰτίου, διέπιπτεν αὐτῷ, ἐνταῦθα ἤδη καὶ παντελῶσ ἐξιστάμενοσ αὑτοῦ καταφανὴσ ἦν, ὥστε καὶ κληθέντων ἡμῶν ἐπὶ ξένια δεινῶσ ἀσχημονεῖν.
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 391)
ἑνὸσ δὲ μόνου τοῦ χθὲσ καὶ πρώην πολλῶν καὶ μεγάλων ἀγαθῶν αἰτίου καταστάντοσ τῇ πόλει μνησθεὶσ, ὑμῖν αὐτοῖσ καταλείπω τὴν ψῆφον, εἰ ἄρ’ ἄξιόσ ἐστιν ἁνὴρ οὐκ ἀτελείασ μόνον, ἣν ἔδοτ’ αὐτῷ καὶ παισὶν, οὐδὲ πλείστων ὅσων ἄλλων δωρεῶν καὶ στεφάνων, ἀλλὰ καὶ τοῦ πολλοὺσ ἂν ἑτέρουσ δι’ αὐτὸν εὖ πεπονθέναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 84:1)
τὸ δ’ ἐλεγκτικῶσ ἀποδεῖξαι λέγω διαφέρειν καὶ τὸ ἀποδεῖξαι, ὅτι ἀποδεικνύων μὲν ἂν δόξειεν αἰτεῖσθαι τὸ ἐν ἀρχῇ, ἄλλου δὲ τοῦ τοιούτου αἰτίου ὄντοσ ἔλεγχοσ ἂν εἰή καὶ οὐκ ἀπόδειξισ.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 65:1)
τὸ δὲ ἑνὶ εἶναι ὁτὲ μὲν τούτων τινὶ ἔσται, ὁτὲ δὲ ἄλλῳ ὃ καὶ μᾶλλον ἐγγὺσ τῷ ὀνόματί ἐστι, τῇ δυνάμει δ’ ἐκεῖνα, ὥσπερ καὶ περὶ στοιχείου καὶ αἰτίου εἰ δέοι λέγειν ἐπί τε τοῖσ πράγμασι διορίζοντα καὶ τοῦ ὀνόματοσ ὁρ́ον ἀποδιδόντα.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 10:1)
οὕτω καὶ ἐπὶ αἰτίου καὶ ἑνὸσ καὶ τῶν τοιούτων ἁπάντων, διὸ καὶ τὸ ἑνὶ εἶναι τὸ ἀδιαιρέτῳ ἐστὶν εἶναι, ὅπερ τόδε ὄντι καὶ ἰδίᾳ χωριστῷ ἢ τόπῳ ἢ εἴδει ἢ διανοίᾳ, ἢ καὶ τὸ ὅλῳ καὶ ἀδιαιρέτῳ, μάλιστα δὲ τὸ μέτρῳ εἶναι πρώτῳ ἑκάστου γένουσ καὶ κυριώτατα τοῦ ποσοῦ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 11:2)
ἢ γελοῖον ἑνόσ γε αἰτίου ὄντοσ;
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 3 26:3)
ἄνευ γὰρ αἰτίου καὶ ἀρχῆσ ἀδύνατον εἶναι ἢ γενέσθαι.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 7 12:2)
καὶ δυοῖν ἀρχαῖν τὸ ἀπὸ τῆσ μείζονοσ ἀρχῆσ μεῖζον, καὶ δυοῖν αἰτίοιν τὸ ἀπὸ τοῦ μείζονοσ αἰτίου μεῖζον.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 7 12:3)
οἱο͂ν, ὑποβεβλημένησ τινὸσ τὸν αὑτῆσ υἱόν, διὰ τὸ ἀσπάζεσθαι ἐδόκει συνεῖναι τῷ μειρακίῳ, λεχθέντοσ δὲ τοῦ αἰτίου ἐλύθη ἡ διαβολή·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 23 24:3)
ἄλλοσ ἀπὸ τοῦ αἰτίου, ἄν τε ὑπάρχῃ, ὅτι ἔστι, κἂν μὴ ὑπάρχῃ, ὅτι οὐκ ἔστιν·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 23 25:1)
ἅμα γὰρ τὸ αἴτιον καὶ οὗ αἴτιον, καὶ ἄνευ αἰτίου οὐθὲν ἔστιν, οἱο͂ν Λεωδάμασ ἀπολογούμενοσ ἔλεγε, κατηγορήσαντοσ Θρασυβούλου ὅτι ἦν στηλίτησ γεγονὼσ ἐν τῇ ἀκροπόλει, ἀλλ’ ἐκκέκοπται ἐπὶ τῶν τριάκοντα·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 23 25:2)
ὁ δὲ Φαρνάβαζοσ πρέσβεισ ἐκπέμψασ κατηγόρησε τοῦ Ἰφικράτουσ ὡσ αἰτίου γεγονότοσ τοῦ μὴ ληφθῆναι τὴν Αἴγυπτον.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xv, chapter 42 14:1)
ἔμψυχόν τε εἶναι διὰ τὸ κρεῖττον εἶναι τοῦ ἀψύχου τὸ ἔμψυχον, τοῦτο δὲ δημιούργημα ὑποκεῖσθαι τοῦ βελτίστου αἰτίου.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, G, PLATWN 70:4)
ταραττομένου δὲ αὐτοῦ διὰ τὴν τῆσ ὄνου φωνὴν ἀνθρωπίνην οὖσαν ἐπιφανεὶσ καὶ ὁ ἄγγελοσ ἐναργὴσ ἐνεκάλει τῶν πληγῶν, ὡσ οὐχὶ τοῦ κτήνουσ ὄντοσ αἰτίου, τὴν δὲ ὁδὸν αὐτοῦ διακωλύοντοσ παρὰ γνώμην τοῦ θεοῦ γενομένην.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 4 140:1)
ἐδόκει μὲν οὖν πᾶσι τοῖσ Γαλιλαίοισ ὁπλίσαντα πάντασ ἀπελθεῖν ἐπὶ τὸν Ιωἄννην καὶ λαβεῖν παρ’ αὐτοῦ δίκασ ὡσ πάσησ τῆσ στάσεωσ αἰτίου γεγονότοσ.
(플라비우스 요세푸스, Ιὠσήπου βίος 434:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION