αἰσχύνω
Non-contract Verb;
Transliteration:
Principal Part:
αἰσχύνω
Structure:
αἰσχύν
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to make ugly, disfigure, mar
- to dishonour, tarnish
- to dishonour
- to be dishonoured
- to be ashamed, feel shame
- to be ashamed at, to be ashamed at doing, to be ashamed to do
- to feel shame before one
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- πληγαὶ καὶ ἔλεγχοι διδόασι σοφίαν, παῖσ δὲ πλανώμενοσ αἰσχύνει γονεῖσ αὐτοῦ. (Septuagint, Liber Proverbiorum 29:15)
- καὶ ἐξὸν [ἡμῖν] λαμπροτάτοισ [εἶναι] παρὰ τῷ δήμῳ [καὶ τὸ]ν ὑπόλοιπον [βίον ὑ]πὸ δόξησ χρη[στῆσ πα]ραπεμφθῆ[ναι, ἅπα]ντα ταῦτα ἀνέτρ[εψασ, κα]ὶ οὐκ αἰσχύνει νυνὶ τηλικοῦτ[οσ] ὢν ὑπὸ μειρακίων κρινόμενοσ περὶ δωροδοκίασ. (Hyperides, Speeches, 5:7)
- ἐχθρὸσ μὲν γὰρ τοῖσι μετέσσεται, οὕσ κεν ἵκηται χρημοσύνῃ τ’ εἴκων καὶ στυγερῇ πενίῃ, αἰσχύνει δὲ γένοσ, κατὰ δ’ ἀγλαὸν εἶδοσ ἐλέγχει, πᾶσα δ’ ἀτιμίη καὶ κακότησ ἕπεται. (Lycurgus, Speeches, 144:5)
- τὰ γὰρ τοιαῦτα τῶν ἀκουόντων μᾶλλον αἰσχύνει τοὺσ λέγοντασ, ἔτι δὲ καὶ σύγχυσιν ἀπεργάζεται τῶν πραγμάτων καὶ διαταράττει τὰ βουλευτήρια καὶ τὰσ ἐκκλησίασ. (Plutarch, Praecepta gerendae reipublicae, chapter, section 14 26:1)
- νεφέλη δ’ ὀφρύων ὕπερ αἱματόεν ῥέθοσ αἰσχύνει, τέγγουσ’ εὐῶπα παρειάν. (Sophocles, Antigone, episode, anapests2)
- καὶ αἰσχυνεῖ σε ἐν τοῖσ βρώμασιν αὐτοῦ, ἕωσ οὗ ἀποκενώσῃ σε δὶσ ἢ τρίσ, καὶ ἐπ̓ ἐσχάτων καταμωκήσεταί σου. μετὰ ταῦτα ὄψεταί σε καὶ καταλείψει σε καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ κινήσει ἐπὶ σοί. (Septuagint, Liber Sirach 13:7)
- ὑπὸ σκότῳ μέντοι, ὡσ ἔφην, οὐδὲν ἐργάζεται οὐδὲ ἀξιοῖ λανθάνειν τι πράττουσα, οὐδὲ ἡγεῖταί τι αἰσχρὸν ποιεῖν, ὃ ἐν φωτὶ δρώμενον αἰσχυνεῖ αὐτήν. (Lucian, Muscae Encomium, (no name) 9:2)
Synonyms
-
to dishonour
-
to be dishonoured
-
to be ashamed
-
to be ashamed at
-
to feel shame before one