Ἥφαιστος
Second declension Noun; Masculine
고유
Transliteration:
Principal Part:
Ἥφαιστος
Ἥφαιστου
Structure:
Ἡφαιστ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Etym.: Perh. from
a(/ptw, to kindle fire.
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἤθελεν ἠχήεντα πυρὸσ πρηστῆρα τινάσσειν, Ἡφαίστῳ δ’ ὑπόεικεν ἀμαιμακέτη περ ἐοῦσα, καὶ πυρὸσ ἀσβέστοιο καὶ ὀπτευτῆρι σιδήρου. (Colluthus, Rape of Helen, book 123)
- "ἀλλ’ ὁπόταν Πρωτεὺσ Κυνικῶν ὄχ’ ἄριστοσ ἁπάντων Ζηνὸσ ἐριγδούπου τέμενοσ κάτα πῦρ ἀνακαύσασ ἐσ φλόγα πηδήσασ ἔλθῃ ἐσ μακρὸν Ὄλυμπον, δὴ τότε πάντασ ὁμῶσ, οἳ ἀρούρησ καρπὸν ἔδουσιν, νυκτιπόλον τιμᾶν κέλομαι ἡρ́ωα μέγιστον σύνθρονον Ἡφαίστῳ καὶ Ἡρακλῆϊ ἄνακτι. (Lucian, De morte Peregrini, (no name) 9:91)
- καὶ ὅσοι τὴν γῆν ἐργάζονται, Δήμητρι καὶ τῇ παιδὶ αὐτῆσ καὶ Διονύσῳ, οἱ δὲ ἀμφὶ τὰσ τέχνασ πονούμενοι Ἀθηνᾷ καὶ Ἡφαίστῳ, καὶ οἱ ἀμφὶ παίδευσιν Μούσαισ καὶ Ἀπόλλωνι Μουσηγέτῃ καὶ Μνημοσύνῃ καὶ Ἑρμῇ, οἱ δὲ ἀμφὶ τὰ ἐρωτικὰ Ἀφροδίτῃ καὶ Ἔρωτι καὶ Πειθοῖ καὶ Χάρισιν. (Arrian, Cynegeticus, chapter 35 2:2)
- Τοῦτο καὶ αὐτὸσ ἀγανακτῶ καὶ τῷ Ἡφαίστῳ φθονῶ· (Lucian, Dialogi deorum, 3:1)
- περὶ δὲ τῆσ λυχνίδοσ, λέγων Ἀμερίασ ὁ Μακεδὼν ἐν τῷ Ῥιζοτομικῷ φησιν ἀναφῦναι αὐτὴν ἐκ τῶν Ἀφροδίτησ λουτρῶν ὅτε Ἡφαίστῳ συγκοιμηθεῖσα ἡ Ἀφροδίτη λούοιτο. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 28 4:1)