ἐπίτιμος
First/Second declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
ἐπίτιμος
ἐπίτιμον
Structure:
ἐπιτιμ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- in possession of his rights and franchises
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- καὶ γὰρ θανάτου ἄξια πολλὰ πρότερον ἕτερα διαπέπρακται, καὶ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ πλείω χρόνον ἢ ἔξω διατέτριφε, καὶ ὀφείλων τῷ δημοσίῳ κατὰ τῶν ἐπιτίμων γέγραφεν οὐκ ἐξὸν αὐτῷ, καὶ ἕτερα πολλὰ καὶ δεινὰ πεποίηκε, περὶ ὧν ὑμεῖσ ἀκριβέστερον ἐμοῦ γιγνώσκετε· (Dinarchus, Speeches, 3:2)
- εἰ μὴ νὴ Δία γέγονέ τισ ἀσάφεια τοῦ γράμματοσ ἢ ἔκλειψισ, ὥστε τοὺσ ἡλωκότασ ἐπ’ αἰτίαισ αἷσ κρίνουσι νῦν οἱ Ἀρεοπαγῖται καὶ ἐφέται καὶ πρυτάνεισ, ὅτε ὁ θεσμὸσ ἐφάνη ὅδε, μένειν ἀτίμουσ, τῶν ἄλλων ἐπιτίμων γενομένων. (Plutarch, , chapter 19 4:3)
- οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι τοὺσ παῖδασ παραστησάμενοι ἐξαιτοῦνται ὑμᾶσ, ἡμεῖσ δὲ τὸν πατέρα τουτονὶ καὶ ἡμᾶσ ἐξαιτούμεθα, μὴ ἡμᾶσ ἀντὶ μὲν ἐπιτίμων ἀτίμουσ ποιήσητε, ἀντὶ δὲ πολιτῶν ἀπόλιδασ· (Lysias, Speeches, 42:2)
- ἐπεὶ δέ ποτε ὁ Ἐπίκτητοσ ἐπιτιμῶν ἅμα συνεβούλευεν αὐτῷ ἀγαγέσθαι γυναῖκα καὶ παιδοποιήσασθαι ‐ πρέπειν γὰρ καὶ τοῦτο φιλοσόφῳ ἀνδρὶ ἕτερον ἀντ’ αὐτοῦ καταλιπεῖν τῇ φύσει ‐ ἐλεγκτικώτατα πρὸσ αὐτὸν ἀπεκρίνατο, Οὐκοῦν, ὦ Ἐπίκτητε, δόσ μοι μίαν τῶν σαυτοῦ θυγατέρων. (Lucian, (no name) 55:1)
- καὶ τοῖσ μὴ ταῦτα ὑπειληφόσιν ἐπιτιμῶν, οἳ τὴν μὲν ἀδικίαν κερδαλέαν ἡγοῦντο καὶ πρὸσ τὸν βίον τὸν καθ’ ἡμέραν συμφέρουσαν, τὴν δὲ δικαιοσύνην ἀλυσιτελῆ καὶ μᾶλλον ἑτέροισ ἢ τοῖσ ἔχουσιν ὠφέλιμον. (Dionysius of Halicarnassus, De Isocrate, chapter 7 1:3)
- σὺ ἡμᾶσ ἐπισφάττεισ, ὦ Μῶμε, οὐκ ἐν καιρῷ νῦν ἐπιτιμῶν. (Lucian, Juppiter trageodeus, (no name) 43:9)
- τελευταῖον δὲ καὶ προσέκρουε τὰ πολλὰ ἐπιτιμῶν, καὶ φορτικὸσ ἐδόκει ὑπομιμνήσκων ἀεὶ τῶν προγόνων καὶ φυλάττειν παραγγέλλων ἃ μετὰ πολλῶν καμάτων ὁ πατὴρ αὐτῷ κτησάμενοσ κατέλιπεν, ὥστε διὰ ταῦτα οὐδὲ ἐπὶ τοὺσ κώμουσ ἀπῆγεν ἔτι αὐτόν, ἀλλὰ μόνοσ μετ’ ἐκείνων ἐκώμαζε, λανθάνειν πειρώμενοσ τὸν Ἀγαθοκλέα. (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 12:7)