Ancient Greek-English Dictionary Language

ἐπίφθονος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἐπίφθονος ἐπίφθονον

Structure: ἐπιφθον (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. liable to envy or jealousy, regarded with jealousy, odious, invidious, hateful, jealousy, odium
  2. bearing a grudge against, injurious
  3. liable to, hatred, in an odious manner

Examples

  • αἴτιοι δὲ τούτων οἱ Καίσαροσ κόλακεσ ἄλλασ τε τιμὰσ ἐπιφθόνουσ ἀνευρίσκοντεσ αὐτῷ καὶ διαδήματα τοῖσ ἀνδριᾶσι νύκτωρ ἐπιτιθέντεσ, ὡσ τοὺσ πολλοὺσ ὑπαξόμενοι βασιλέα προσειπεῖν ἀντὶ δικτάτοροσ. (Plutarch, Brutus, chapter 9 4:1)
  • οὐδεμιᾶσ γὰρ ἀρετῆσ δόξα καὶ πίστισ ἐπιφθόνουσ ποιεῖ μᾶλλον ἢ τῆσ δικαιοσύνησ, ὅτι καὶ δύναμισ αὐτῇ καὶ πίστισ ἕπεται μάλιστα παρὰ τῶν πολλῶν. (Plutarch, Cato the Younger, chapter 44 7:3)
  • ὁ δὲ ἐπέκεινα χρόνοσ αὐτῷ τὰσ μὲν εὐτυχίασ ἤνεγκεν ἐπιφθόνουσ, ἀνηκέστουσ δὲ τὰσ δυστυχίασ. (Plutarch, Pompey, chapter 46 1:3)
  • οἱ δὲ περὶ τὸν Οὐεργίνιον δήμαρχοι πέμπτον ἔτοσ ἐπὶ τῆσ αὐτῆσ ὄντεσ ἐξουσίασ ἐκώλυον, ὥσπερ καὶ ἐν τοῖσ πρότερον ἐποίουν ἔτεσιν, ἐνιστάμενοι ταῖσ στρατολογίαισ τῶν ὑπάτων, τὸν ἐντὸσ τείχουσ πρῶτον ἀξιοῦντεσ καταλυθῆναι πόλεμον ἀποδοθείσησ τῷ δήμῳ τῆσ περὶ τοῦ νόμου διαγνώσεωσ, ὃν ὑπὲρ τῆσ ἰσηγορίασ εἰσέφερον, ὅ τε δῆμοσ αὐτοῖσ συνελάμβανε πολλοὺσ κατὰ τῆσ βουλῆσ καὶ ἐπιφθόνουσ διεξιοῦσι λόγουσ. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 26 6:1)
  • χρὴ δὲ δἰ αὐτὸ μᾶλλον φιλανθρώπωσ ἔχειν καὶ μὴ παρέχειν ἑαυτοὺσ ἐπιφθόνουσ. (Dio, Chrysostom, Orationes, 58:2)

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION