Hellas Alive Dictionary - επιφθονος

Ancient Greek-English Dictionary

ἐπίφθονος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἐπίφθονος ἐπίφθονον

Structure: ἐπιφθον (Stem) + ος (Ending)

Sense

liable to envy or jealousy, regarded with jealousy, odious, invidious, hateful, jealousy, odium
bearing a grudge against, injurious
liable to, hatred, in an odious manner

Declension

First/Second declension

		M/F	Neuter
Singular	Nominative	ἐπίφθονος	ἐπίφθονον
	Genitive	ἐπιφθόνου	ἐπιφθόνου
	Dative	ἐπιφθόνῳ	ἐπιφθόνῳ
	Accusative	ἐπίφθονον	ἐπίφθονον
	Vocative	ἐπίφθονε	ἐπίφθονον
Dual	N/A/V	ἐπιφθόνω	ἐπιφθόνω
Dual	G/D	ἐπιφθόνοιν	ἐπιφθόνοιν
Plural	Nominative	ἐπίφθονοι	ἐπίφθονα
	Genitive	ἐπιφθόνων	ἐπιφθόνων
	Dative	ἐπιφθόνοις	ἐπιφθόνοις
	Accusative	ἐπιφθόνους	ἐπίφθονα
	Vocative	ἐπίφθονοι	ἐπίφθονα

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἐπίφθονος ἐπιφθόνου	ἐπιφθονώτερος ἐπιφθονωτέρου	ἐπιφθονώτατος ἐπιφθονωτάτου
Adverb	ἐπιφθόνως	ἐπιφθονώτερον	ἐπιφθονώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

καὶ στρατηγῷ θαυμαζομένῳ δι’ ἐμπειρίαν πολεμικὴν ἢ εὐτυχίαν, περὶ πραότητόσ τε καὶ δικαιοσύνησ αὐτοῦ παρρησιάσασθαι καὶ τοὐναντίον αὖ πάλιν, ὑπερφυῶν τινων λεγομένων ἐπαίνων, οἱᾶ πολλοὶ κολακεύοντεσ ἐπίφθονα λέγουσιν, εἰπεῖν οὔ τίσ τοι θεόσ εἰμι· (Plutarch, De Se Ipsum Citra Invidiam Laudando, section 12 8:1)
φανερῶσ δὲ οὐκ ἦν ἀνεκτόσ ἐπίφθονα πολλὰ καὶ πρὸσ ὕβριν εἴσ Τὸν Καίσαρα λέγων καὶ πράττων. (Plutarch, Caesar, chapter 48 3:4)
ὁ δὲ Μέτελλοσ αὐτὸσ μὲν ἦν ἄτρεπτοσ καὶ θρασὺσ ἔτι, ὁρῶν δὲ τοὺσ περὶ αὐτὸν ἐκπεπληγμένουσ κομιδῆ τὸν Κάτωνα καὶ νομίζοντασ ἄμαχον καὶ δυσεκβίαστον, αἰφνίδιον ἐξεπήδησεν εἰσ τὴν ἀγοράν, καὶ συναγαγὼν τὸν δῆμον ἄλλα τε πολλὰ περὶ τοῦ Κάτωνοσ ἐπίφθονα διῆλθε, καὶ φεύγειν τὴν τυραννίδα βοῶν τὴν ἐκεῖνον καὶ τὴν κατὰ Πομπηϊού συνωμοσίαν, ἐφ’ ᾗ μετανοήσειν ταχὺ τὴν πόλιν ἀτιμάζουσαν ἄνδρα τοσοῦτον, ὡρ́μησεν εὐθὺσ εἰσ Ἀσίαν, ὡσ ταῦτα πρὸσ ἐκεῖνον κατηγορήσων. (Plutarch, Cato the Younger, chapter 29 1:1)
ταῦτα δ’ αὐτῶν ἀφῃρέθη μόνα φορτικὰ δόξαντα εἶναι καὶ ἐπίφθονα. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 3, chapter 62 2:2)
χρήματά γε μήν, ἅ τινεσ καλοῦσι νεῦρα πολέμου, τοῖσ μὲν οὐκ ἔστιν, οὐδ’ ἀπέδωκάν πω τὰ ὑπεσχημένα τῷ στρατῷ, οὐδὲ κατὰ δόξαν ἀπήντησε τὰ τῶν προγραφῶν, οὐδενὸσ τῶν ἐπιεικῶν ὠνουμένου χωρία ἐπίφθονα· (Appian, The Civil Wars, book 4, chapter 12 11:7)

καταφρόνημα (contempt)
δυσφύλακτος (hard to keep off or prevent)
ἀκοινώνητος (not shared with)
περιφάνεια (a being seen all round)
ταπείνωσις (humiliation)
κακοδοξία (bad repute)
πρόσκρουσμα (that against which one strikes)
κοινώνημα (acts of communion)
ὠνητής (a buyer)
ὑπόχρεως (indebted)
ἀναλγησία (want of feeling)
ὑπέρογκος (of excessive bulk)
ἀνεπιβούλευτος (without plots)
αὐτεξούσιος (in one's own power)
ἐπήρεια (despiteful treatment)
προσάπτω (to fasten or attach to)
ἀσυλία (inviolability)
ἀπολίτευτος (taking no part in public matters)
πλεονεκτικός (disposed to take too much)
ἀνεπίφθονος (without reproach)
μικρόψυχος (little of soul)
παραδόσιμος (handed down)
ἄχαρις (without grace or charms)
φιλανθρώπευμα (a humane act)
κακόνους (ill-disposed)
ἀπόλαυσις (enjoyment)
ἀμεταμέλητος (not to be repented of)
καταφρόνησις (contempt)
φιλόχρηστος (loving goodness or honesty)
πρόσκαιρος (for a season)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary